Αν με αγαπάς ή νομίζεις ότι με αγαπάς, αν έχεις ανάγκη την προσοχή, επιβεβαίωση και στήριξή μου κι αν γενικά από μένα εξαρτάται η ευημερία σου, τότε έχω τη δυνατότητα να σε επηρεάσω προς την κατεύθυνση που θέλω απλώς παρέχοντας ή παρακρατώντας αυτό που περισσότερο χρειάζεσαι, δηλαδή την προσοχή, επιβεβαίωση και στήριξή μου[1].

O Φραντς Κάφκα ερµήνευσε µε διαύγεια και βαθύτητα τα προβλήµατα του σύγχρονου ανθρώπου και στοχάστηκε µε τρόπο ευφυή και καυστικό πάνω στις πολλαπλές στενοχώριες και ανοησίες της κάθε µέρας µας. Τα αποφθέγματά του για το τι σημαίνει ζωή αποτυπώνονται στο εγχειρίδιο του Άλαν Πέρσι, Φραντς Κάφκα: 99 μαθήματα αυτογνωσίας, ο οποίος αναλύει τον Κάφκα και προσφέρει τη δική του οπτική, για µια ζωή πιο ουσιώδη.

Εκεί που αναγνωρίζεις πως δεν αγάπησες όσο σ' αγαπήσαν

πως ήθελες την απόλαυση μόνο για να την ξαναγευτείς

πως γύρευες περιπέτειες μόνο για τις αφηγείσαι αργότερα

«Τα κορμιά μετράνε, βέβαια – μπορεί να μετρούν περισσότερο από όσο είμαστε διατεθειμένοι να παραδεχτούμε – δεν ερωτευόμαστε όμως κορμιά, ερωτευόμαστε ο ένας τον άλλον και, αν ένα μέρος από αυτό που είμαστε περιορίζεται σε σάρκα και οστά, υπάρχει ένα εξ ίσου μεγάλο κομμάτι για το οποίο τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Τέσσερις λέξεις: Φαντασία, Φαντασιακό, Δημιουργία, Αυτονομία.

Τέσσερις έννοιες-κλειδιά στο έργο του Κορνηλίου Καστοριάδη. Αυτές τις τέσσερεις λέξεις τις "παρουσίασε" ο ίδιος στη γαλλική τηλεόραση -στην καθημερινή εκπομπή Inventer Domain του δημοσίου και με εκπαιδευτικό χαρακτήρα σταθμού La Cinquicnic-, σε τέσσερις συνεχείς ημέρες (2,3,4,5.12.1996).

«Ο έρωτας αγνοεί την ανταλλακτική σχέση. Αρκείται στον εαυτό του». «Άν ο έρωτας είναι τυφλός, ο λόγος είναι ότι δεν βλέπει τίποτα με τα μάτια της εξουσίας. Μην ελπίζετε να κρίνει και να κυβερνήσει, γιατί αγνοεί την ανταλλακτική σχέση. Αρκείται στον εαυτό του. Όντας το κέρας της Αμάλθειας της σεξουαλικότητας, εκφράζει καλύτερα απ' οτιδήποτε άλλο στον κόσμο του ευνουχισμού τη θέληση για ζωή και την υπέροχη αγριάδα της.

" Όλοι μας ως το τέλος της ζωής μας κουβαλάμε τα υπολείμματα από τη γέννησή μας, τις μεμβράνες και το κέλυφος από τ' αυγό ενός αρχέγονου κόσμου.

«Καλέ, εσύ λάμπεις από ευτυχία. Είσαι ερωτευμένη, ε;» με ρωτούν τον τελευταίο καιρό οι φίλες μου, επειδή με βλέπουν να περιφέρομαι με το ηλίθιο χαμόγελο της φρεσκοερωτευμένης. Ναι, η αλήθεια είναι πως ερωτεύτηκα και μάλιστα κάποιον που γνωρίζω πάνω από 30 χρόνια. Τον ήξερα στα 6, στα 16, στα 26, στα 36 και έπρεπε να μπω στα 40 για να τον κοιτάξω και να τον ακούσω πραγματικά.

Eσύ; Ξέρεις ότι μέσα σου κατοικεί ένα παιδί; Δεν έχει σημασία η τωρινή σου ηλικία, αν έχεις ρυτίδες, αν είσαι γονιός ή έχεις εγγόνια γιατί στα βάθη της ύπαρξής σου, κατοικεί ένα παιδί που η ψυχολογική του κατάσταση καθορίζει τα κύρια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σου, τα αισθήματα και συναισθήματά σου, τον τρόπο που αντιδράς τώρα, καθώς επίσης και πολλές από τις εμπειρίες που ελκύεις στην ζωή σου ως ενήλικας.

Οι βιβλιόφιλοι αναζητούμε το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσουμε (ή τα βιβλία που θα διαβάσουμε στα επόμενα 40 χρόνια, για να είμαστε ακριβείς) με την προσήλωση, την απληστία και το πάθος που έχουν οι χρυσοθήρες και οι αλιείς μαργαριταριών.

Πόσες φορές δεν σφίγγουμε τη γροθιά σε μία συμβολική προσπάθεια να μην αφήσουμε την οργή μας να εκστομίσει ; "μα ποιος του "δωσε το δικαίωμα να μου φέρεται έτσι;"

Η δεξιοτεχνία του να είσαι σαρκαστικός, είναι αρκετά υποτιμημένη, ενώ αντιθέτως θα έπρεπε να θεωρείται ως ένα γνήσιο χαρακτηριστικό της προσωπικής μας ταυτότητας.