«Τι ξέρετε να χάνετε;».

«Τίποτα», είπε ο στρατιώτης, το ίδιο απαλά. «Ζητιανεύω».

Η αλλαγή των πραγμάτων  (Wechsel der Dinge)

«...Αν σε ανησυχούν οι εξωτερικές συνθήκες, δεν είναι αυτές που θα έπρεπε σε ανησυχούν, αλλά η δική σου αντίληψη των εξωτερικών συνθηκών... και είναι εντός των δυνατοτήτων σου, η ικανότητα να αλλάξεις την αντίληψη αυτή οποιαδήποτε στιγμή...». – Μάρκος Αυρήλιος

Στην ανθρώπινη εξέλιξη, από τα πρώτα βήματα του homo πάντα υπήρχε άμεση σχέση μεταξύ γνώσης, ιμπεριαλισμού, κατάκτησης και επιστήμης. Μερικές φορές δε είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους που εάν βγάλεις μία μεταβλητή δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο sapiens θα καθόταν σήμερα μπροστά σε μία οθόνη υπολογιστή.Απ' αυτήν την εξίσωση έχουν δημιουργηθεί ιδεολογίες, μύθοι, και ισχυρά σύμβολα.

Αν δεν ακολουθείς τις μοντερνιές της εποχής, σωστές ή όχι, στους άλλους φαίνεσαι περίεργος. Κι εγώ που ήμουν από μικρός περίεργο παιδί, και τώρα μεγάλος πια για νέα κόλπα, πρέπει να φαίνομαι πολύ περίεργος.

Αν σαν πεθάνω, θελήσουν να γράψουν τη βιογραφία μου,

Τίποτα πιο απλό.

Έχει μόνο δυο ημερομηνίες –της γέννησης και του θανάτου μου.

Το πρωί, πας στο κρεβατάκι, προσπαθείς να ξυπνήσεις γλυκά το παιδί σου, του χαϊδεύεις το πρόσωπο, το φιλάς και το βοηθάς να ετοιμαστεί για το σχολείο.

Σπίτι ακατάστατο. Εσύ το λες ζωισμένο. Βιβλία στο πάτωμα. Τα παιδιά στην τραπεζαρία. Με τους φίλους τους. Ο μικρός με το κορίτσι του. Για κοίτα. Γέλια – μια ξεχασμένη κατσαρόλα καίγεται. Μαχαιροπίρουνα χτυπάνε ακόμα πού και πού πάνω στα κρύσταλλα. Μουσικές και μουσικές.