«Όλοι επιθυμούν να ζήσουν μία ευτυχισμένη ζωή, όταν όμως πρόκειται να διαγνώσουν τι είναι εκείνο που κάνει τη ζωή ευτυχισμένη, εκεί τυφλώνονται· και, χωρίς να είναι βέβαια εύκολο να επιτύχει κανείς ευτυχισμένη ζωή, είναι πάντως γεγονός ότι, όσο πιο πολύ αγωνίζεται να την πλησιάσει, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από αυτή, αν κάπου έχει κάνει λάθος στον δρόμο του.

Ή όσα θα ήθελες να σου πουν νωρίτερα όταν ήσουν μικρός, πριν τα μάθεις μόνος σου. Πάρε βαθιά ανάσα, είναι πολλά.

Ζήσε την ηλικία σου όπως πρέπει. Αν δεν κάνεις αυτά που πρέπει στην ώρα τους, θα σε κυνηγούν μια ζωή μασκαρεμένα σε "έπρεπε" και "αν".

Στις 13 Οκτωβρίου γιορτάζουμε την αποτυχία. Η Failure Day ξεκίνησε από τη Φινλανδία όμως θα έπρεπε να γιορτάζεται παντού. Από λάθη άλλο τίποτα.

Η 13η Οκτωβρίου είναι όπως λένε εξαιρετική μέρα για να πεις την ιστορία σου, να κοιτάξεις κατάματα την αποτυχία σου, να της χαμογελάσεις, και να την στείλεις στον αγύριστο.

Προσπαθώντας αυτόν τον αιώνα να ορίσουν τι ειναι ιδιωτική ζωή, οξυδερκέστατοι άνθρωποι κατέληξαν στο συμπέρασμα: ιδιωτική ζωή είναι μάλλον το δικαίωμα να κλειδώνουμε τις πόρτες μας.

Έλα όμως που η προδοσία έρχεται σχεδόν πάντα από μέσα.

«Είστε σκλάβοι δίχως να το γνωρίζετε»! Έτσι μιλούν ο ιερέας, ο δικηγόρος, ο ακτιβιστής. Για τον πρώτο, η δυστυχία της δουλείας είναι η απομάκρυνση από τον Θεό, η ασύνετη προσκόλληση στα αγαθά αυτού του κόσμου. Για τον δεύτερο, η αποκάλυψη μιας βαριάς αδικίας απέναντι σε ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να γίνει ένας πελάτης. Για τον τρίτο, τέλος, είναι η υποταγή στην κατεστημένη τάξη.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί άραγε οι ευφυείς και πετυχημένοι –με πανεπιστημιακή μόρφωση και παχυλούς μισθούς– δεν είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο θα μπορούσαν; Το γεγονός ότι οι τίτλοι σπουδών και μια καλή ζωή δεν μεταφράζονται απαραίτητα σε ευτυχία είναι γνωστό.

Ο ανόητος είναι περιζήτητος, ιδίως στις κοσμικές συγκεντρώσεις.

Φέρνει τους πάντες σε αμηχανία, μα προσφέρει ευκαιρίες για σχόλια.

Στη θετική μορφή του είναι διπλωματικός.

Κική Δημουλά. Koρυφαία ποιήτρια. Διαβάζοντας κάποιος οποιονδήποτε από τους υπέροχους στίχους της, αυτομάτως φέρνει στο μυαλό του τη μορφή της. Τα πρώτα ποιήματα της τα εξέδωσε ένας θείος της. «Επειδή στην οικογένεια τα μυστικά ήταν κολάσιμα, είχα ένα γραφείο και ένα συρτάρι ξεκλείδωτο. Ανοιξε και βρήκε τα χαρτιά. Τα εκτύπωσε σε έναν εκδοτικό οίκο στη Σταδίου, και μια Πρωτοχρονιά μου τα έφερε.

Από τη γέννηση ως το θάνατο, οι άνθρωποι δεν παύουν να βιώνουν άπειρα συναισθήματα – φόβο, πόνο, ανημποριά, θυμό, χαρά, ζήλια και αγάπη – όχι γιατί είναι σωστά, αλλά γιατί απλώς τα νιώθουν. Το ν’ αφήσεις τον εαυτό σου να έρθει σ’ επαφή με κάθε πλευρά της οικογενειακής σου ζωής, μπορεί να προκαλέσει ριζικές βελτιώσεις της κατάστασης. Πιστεύω πως οτιδήποτε μπορεί να συζητηθεί και να γίνει αντιληπτό σαν κάτι ανθρώπινο.

«Καταπώς έχουν να μας διδάξουν οι σοφοί και οι ποιητές, αλλά και καταπώς έχει να μας δείξει η προσωπική μας εμβίωση και εμπειρία, η δοκιμασία ζωής δηλαδή, δύο είναι οι ψηλότερες κορυφές της καταδρομικής πορείας του βίου μας. Η πείρα του έρωτα, και η πείρα του θανάτου.

Εκαθότανε μια φορά κοντά στα βούρλα, δίπλα σε μια πηγή, η Μέριμνα. Cura τηνε γράφει ο λατίνος μυθοποιός, Κι εμείς οινεοέλληνες, ή ελληνοεβραίοι αλλιώς, τηνε λέμε Φροντίδα, ή Έγνοια.

Η σεξουαλικότητα του ανθρώπου αναπτύσσεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής και σε στάδια, καθένα από τα οποία έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Ο ρόλος των γονέων είναι καθοριστικός στην ομαλή ανάπτυξη της σεξουαλικότητας του παιδιού.