Όλοι κάποτε στη ζωή μας περνάμε την εμπειρία της άρνησης από τους άλλους ανθρώπους: προσδοκίες που μένουν ανεκπλήρωτες, εγκατάλειψη από τον/την σύντροφο, ένας παλιός φίλος που σταματάει να μας μιλάει, κάποιο μέλος της οικογένειας που κόβει κάθε σχέση μαζί μας, η τράπεζα που δεν εγκρίνει το δάνειο που θέλουμε να πάρουμε, ο εκδότης που αρνείται να δημοσιεύσει το βιβλίο μας, ο/η πρώην μας που μόλις ξαναπαντρεύτηκε, μια δουλειά που επιδιώκαμε αλλά τελικά δεν πήραμε ή μια απόλυση...

"Είναι γόνιμη η μοναξιά, επειδή είναι δύσκολη. Ένας παραπάνω λόγος για να επιχειρήσουμε κάτι, πρέπει νά 'ναι η δυσκολία που το κάτι αυτό παρουσιάζει. Γόνιμος είναι κι ο έρωτας: επειδή κι ο έρωτας είναι δύσκολος. Έρωτας του ανθρώπου για τον άνθρωπο: ίσως αυτό νά 'ναι το δυσκολότερο απ' όσα μάς έταξεν η μοίρα, το πιο απόμακρο, η τελευταία δοκιμασία, το έργο που όλα τ' άλλα δεν είναι παρά προετοιμασία και προπαρασκευή του."

'Γι αυτό διαλέγουμε συχνά ένα χώρο στενό που να μας προστατεύει απ' το ίδιο μας το απέραντο.' - Γιάννης Ρίτσος. Αλληλεπιδρούν συναισθηματικά δυο άνθρωποι και σχετίζονται μεταξύ τους, όταν τα κοινά τους βιώματα τούς φέρνουν κοντά και η ανάγκη για σχέση τούς οδηγεί στην επιθυμία∙ μια επιθυμία που, όταν είναι δυνατή, προσπερνά τις δύσκολες στιγμές και επανορθώνει τις ρωγμές που θα παρουσιαστούν στο πέρασμα του χρόνου.

Αν δεν ξέρεις τι είναι ο σωστός διαλογισμός, τότε δεν υπάρχει αυτογνωσία. και χωρίς να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ο διαλογισμός δεν έχει νόημα. Το να κάθεσαι με τα μάτια κλειστά σε μία γωνία ή να περπατάς στον κήπο ή στο δρόμο, και να προσπαθείς να διαλογιστείς, δεν έχει νόημα. Αυτό οδηγεί μόνο σε μια ιδιόμορφη συγκέντρωση που είναι αποκλεισμός από το περιβάλλον.

Από την αγάπη φεύγει κάποιος για διάφορους λόγους: έλλειψη ενδιαφέροντος προς τον άλλον, κούραση, φόβος της δέσμευσης, απογοήτευση…. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η φυγή είναι στρατηγικά σχεδιασμένη. Προσποιείται ότι είναι αδιάφορος και απόμακρος  για να προσελκύσει τον άλλον και να «τεστάρει» το ενδιαφέρον του.