O γύρος του κόσμου μέσα από τα βιβλία

Η Αnn Morgan, απόφοιτος του Καίμπριτζ και δημοσιογράφος, αποφάσισε πριν από δυο χρόνια να κάνει κάτι πολύ πρωτότυπο και αρκετά δύσκολο: να διαβάσει μέσα σ’έναν χρόνο ένα βιβλίο από κάθε χώρα του κόσμου. Μέσα από το μπλογκ της ζήτησε από τους αναγνώστες της να της προτείνουν βιβλία από μακρινά μέρη και ανακάλυψε πως ήταν αρκετά δύσκολο να βρίσκει πάντα αγγλικές μεταφράσεις αυτών των έργων. Τελικά τα κατάφερε και συγκέντρωσε σε μια λίστα πολλούς τίτλους όχι μόνο από εξωτικά κράτη όπως το Μπρουνέϊ ή το Βανουάτου αλλά και από άλλα, μεγαλύτερα και πιο γνωστά, που έχουν παράδοση στην λογοτεχνία. Η αλφαβητική λίστα που δημιούργησε ξεκινάει με το Αφγανιστάν και μ’ένα βιβλίο με τίτλο The kite runner – Xαρταετοί πάνω απ’την πόλη στα ελληνικά.

Ο ΒΟΛΕΜΕΝΟΣ. Ετυμολογικά, λέει ο Μπαμπινιώτης, βγαίνει από το ρήμα βολεύω, και φτάνει στον εύβολο, ο οποίος είναι ο «καλότυχος, τυχερός (στη ρίψη του ζαριού)». Ευ+βόλος. , Ενυπάρχει, δηλαδή, το στοιχείο της τύχης. Πχ, έχεις σύγγαμπρο στην πολεοδομία, που σε ενημερώνει εγκαίρως για κάτι καινούργια χωράφια που θα «κοπούν», βρίσκεις κολλητό στη τράπεζα που σου εγκρίνει επισφαλές δάνειο, αγοράζεις το φιλέτο 10, το πουλάς 1000, και είσαι πια «βολεμένος».

Τις τελευταίες μέρες ζούμε για μία ακόμη φορά ένα «δράμα» της δικομματικής κυβέρνησης, με έναν πρωθυπουργό να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα με τη στάση του και έναν αντιπρόεδρο κυβέρνησης που θέλει πολλά να πει, αλλά δεσμεύεται λόγω θέσης! Τελικά ο πιο τυχερός από τους μνημονιακούς, μπορεί να θεωρηθεί ο Κουβέλης που έφυγε νωρίς!

Μια σειρά από στοιχεία που πιθανότατα θα σας εκπλήξουν.

Ένα χιουμοριστικό κείμενο που καταδεικνύει την διαφορετικότητα στον τρόπο σκέψης ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες. Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά. Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά. Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαγητό και πάλι περνούν καλά. Αρχίζουν λοιπόν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι.

«Ακόμα και στη φυλακή είναι καλύτερα από εδώ». ««Όταν η αστυνομία με συνέλαβε τους είπα ότι είμαι 16 χρονών, ότι είμαι μικρός και ότι εδώ φοβάμαι». «Δεν έχω δει τον ήλιο για τρεις μήνες»... Είναι μόνο μερικές από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες μεταναστών, που ζουν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες στα κέντρα κράτησης της χώρας. Ανατριχιαστικές και οι εξομολογήσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Φυσιολογικές και μη φυσιολογικές εκδηλώσεις της συμπεριφοράς. Υπάρχει μια διάκριση μεταξυ του τι ειναι φυσιολογικό να κάνουμε και τι οχι, τι ειναι περίεργο ή ανώμαλο ακόμα, μια διάκριση μεταξύ φυσιολογικού και παθολογικού ή τρελού. Ωστόσο η διάκριση αυτή δεν είναι τόσο σαφής όσο μπορεί να νομίζετε.

Φοβοφοβία, Ιθυφαλλοφοβία ή Γλωσσοδετοφοβία; Στις ΗΠΑ πάνω από 10 εκατ. ενήλικες αντιμετωπίζουν κάποιου είδους «παράλογη» συμπεριφόρα. Όλοι φοβόμαστε κάτι. Ακόμα και οι πιο δυνατοί άνθρωποι νιώθουν κάποια στιγμή στη ζωή τους φόβο -είτε για κάτι χειροπιαστό, όπως ένα ζωύφιο, είτε για κάτι άυλο, όπως η μοναξιά.

Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που αξίζει να αναφέρονται. Ένας από αυτούς είναι και ο φίλος μου ο Μήτσος. Περιπτωσάρα... Στη δεκαετία του '70 ήταν Καραμανλικός. Το'81 όμως, μετατράπηκε εν μια νυκτί σε φανατικό Ανδρεϊκό. Πρασινοφρουρό. Κατάφερε μάλιστα και εξασφάλισε σύνταξη αντιστασιακού για τον πατέρα του, άσχετα αν ο άνθρωπος ήταν απολιτικός, και εν πάση περιπτώσει στη κατοχή ήταν.. μόλις 10 χρονών.

Εδώ κι ένα χρόνο μπήκα στην κουζίνα μου και ανακάλυψα μισή ντουζίνα έφηβους να κάθονται εκεί, ο καθένας απολύτως βυθισμένος σιωπηλά στην προσωπική του οθόνη. Τότε συνειδητοποίησα πως πήγαιναν μήνες από τότε που είχα δει έφηβο χωρίς υπολογιστή ή κινητό τηλέφωνο στο χέρι. Αποφάσισα αυτοστιγμεί να γυρίσω ένα ντοκιμαντέρ για το ζήτημα αυτό.

«Η Μαρία είναι χοντρή...», «ο Κωστάκης είναι αυτιστικός...», «ο Γιώργος είναι κουτσός....», «ο γιος της διπλανής είναι σχιζοφρενής...» είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που ακούμε καθημερινά γύρω μας. Παρατηρούμε λοιπόν, πως έχουμε την τάση να ονομάζουμε κάποια άτομα ανάλογα με κάποιο στοιχείο της προσωπικότητάς τους ή της εξωτερικής τους εμφάνισης, δείχνοντας έτσι πως δεν βλέπουμε το άτομο αλλά την διαφορετικότητα.

Καλώς ή κακώς η κοινή γνώμη διαμορφώνει την άποψή της για πολλά θέματα μέσα από όλα όσα βλέπει, ακούει και διαβάζει στα ΜΜΕ. Αυτός είναι ένας "πρωτόγονος" μηχανισμός δημιουργίας και διαιώνισης στερεοτύπων ο οποίος βρίσκει εφαρμογή σε πολλές και διαφορετικές περιπτώσεις: από το τι πιστεύουμε για ένα πρόσωπο της επικαιρότητας, την στάση μας απέναντι σε κοινωνικές ομάδες (π.χ. μετανάστες) αλλά και τα πιστεύω μας για έναν ολόκληρο επιστημονικό κλάδο.