Κεφάλαιο 1

Περπατάω στο δρόμο.

Υπάρχει μια βαθιά τρύπα μπροστά μου.

Πέφτω μέσα.

«Είμαι εγκλωβισμένος σε αυτή την κατάσταση και δεν ξέρω τι να κάνω…»

Πόσες φορές έχετε ακούσει αυτή τη φράση από κάποιο φίλο ή συγγενή ή για να είμαστε περισσότερο ειλικρινείς, πόσες φορές έχετε βρεθεί στη συναισθηματική κατάσταση που περιγράφει αυτή η φράση.

Ο κλόουν στο τσίρκο είναι ένας αστείος χαρακτήρας… ή τουλάχιστον, τέτοιος προορίζεται να είναι. Με τις τούμπες, τα χάχανα, τις καραμούζες, τις τούρτες που τρώει στα μούτρα, ο κλόουν είναι η ενσάρκωση ενός κακομοίρη που παθαίνει όλα εκείνα που ελπίζουμε να μη πάθουμε εμείς. Το σημαντικό είναι ότι επιζεί. Και ότι ποτέ δεν ταπεινώνεται αρκετά. Αρκεί κάτι τέτοιο για να μας κάνει να γελάμε μαζί του; Υποθέτω πως ναι.

Σε ορισμένους τόπους ονομάζουν τα χέρια χέρες. Στα Ακρο-

κεραύνεια πετούν γυπαετοί. Στις πανωσιές σουρώνει η θάλασ-

σα και αναγαλλιάζει.

Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.

Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη

και όταν έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα

Το χείλι μου
σαλιώνοντας το φάκελο
ματώνει λίγο∙

Είδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά;

Δεμένη από χιλιάδες σπάγκοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια;

Ε, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα μεταδείς ένα τέτοιο θάμα.

- Καινουργιοφερμένος; ρωτάω σε τόνο φιλόξενο.

- Μάλιστα. Μένουν εδώ από χρόνια τα παιδιά μου και φαωθήκανε να 'μαστε όλοι μαζί. Φαώθηκε κι η γρια μου, πάμε και πάμε, να μάς σφαλήξει και κάποιος τα μάτια... Και μια ωραία πρωία ήρθε η θυγατέρα μου στο νησί, πούλησε όλα τα πράματα, σφάληξε όλα τα παντζούρια, αμπάρωσε τις πόρτες, και μάς έσυρε στο καράβι... Κι ήρθαμε στας Αθήνας...

Το ότι κάποτε ξύπνησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το λες και θετικό.Αλλά γιατί άραγε ανησυχούν;Ας το εξηγήσουμε. Δεν είναι ακόμη γνωστό για πόσο καιρό αυτός ο ιός μπορεί να επιβιώσει εκτός του ασθενή η σε μια επιφάνεια αλλά μελέτες από άλλους ιούς δείχνουν πως κυμαίνεται από μερικές ώρες έως μήνες.Σε εργαστηριακές συνθήκες με χαμηλή υγρασία και 4 βαθμούς Κελσίου ένας ιός μπορεί να ζήσει έως και 28 ημέρες.

• Γεννήθηκα στην Κατερίνη Πιερίας. Έζησα σε πολλές πόλεις ως άλλος Οδυσσέας. Μεταξύ αυτών στη Λάρισα, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στη Βιέννη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου ήταν την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αργότερα του Εμφυλίου. Εθνικόφρονες και αριστεροί. Έλληνες εναντίον Ελλήνων. Κάθε βράδυ άκουγες πυροβολισμούς. Τα πρωινά πήγαινες στο σχολείο περνώντας ανάμεσα από πτώματα αφημένα στους δρόμους. Σκληρή εποχή. Πείνα, κακουχίες, στερήσεις και αγριότητες.

Η δικαιοσύνη αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε πολιτείας. Αναμφίβολα η επιτέλεση του έργου της  επιδιώκεται δύσκολα. Οι δε πολίτες αποζητούν την δικαιοσύνη τόσο στη προσωπική ζωή όσο και στον έννομο βίο τους. Η δικαιοσύνη είναι η ύψιστη αρετή, η οποία εμπεριέχει όλες τις αξίες.

Στην αρχή είναι φίλη σου. Για την ακρίβεια, είναι η μόνη φίλη σου.

Αυτή που θα σε βοηθήσει ν’ αλλάξεις, να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Η μόνη που θα σε καταλάβει, θα σε αγκαλιάσει, όταν ο πόνος σε κυριεύει.