«Εγώ δεν έχω να σου δώσω τίποτα» είπες. «Τίποτα,

είναι τρύπια τα χέρια μου».

Η καταστροφή ενός ανθρώπου οφείλεται στην αδυναμία του να μείνει μόνος.

Ουδείς μπορεί να μείνει μόνος με τον εαυτό του.

Μάρτυρες γιὰ τὰ λάθη σου δὲν εἶχες.

Μόνος μάρτυρας ὁ ἴδιος ἐσύ.

Κοιτάζει τα χέρια της. Πώς έγιναν έτσι; Πού βρέθηκαν τόσες φλέβες, τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της;

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει. Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν, ούτε που μαράθηκαν, ώσπου ξεράθηκαν.

Ένα παιδί με παρορμητική συμπεριφορά και διάσπαση προσοχής συχνά στοχοποιείται τόσο από τους δασκάλους όσο και από τους γονείς του.

Εμπλέκεται σε σχέσεις όπου δημιουργούνται συγκρούσεις και προβλήματα. Ενίοτε, η ατελείωτη ενέργειά του γίνεται κουραστική και πολλές φορές εξοντωτική για συμμαθητές, γονείς και δασκάλους.

Μπορεί επιπλέον να δέχεται κατηγορίες γι’ αυτή τη συμπεριφορά και να του ζητείται συστηματικά να δίνει εξηγήσεις για την όποια μη αποδεκτή πράξη του.

Λέμε όλοι, ότι τα αγόρια όσο κι αν μεγαλώσουν στην καρδιά είναι πάντα παιδιά, όμως... έρχεται κάποτε η στιγμή που καλούνται να λειτουργήσουν ως άνδρες.

Ο παιδίατρος, ψυχολόγος και συγγραφέας βιβλίων οικογενειακής συμβουλευτικής Dr. Leonard Sax, ένας από τους πιο καταξιωμένους στην Αμερική, είναι ο πλέον κατάλληλος στο να εξηγήσει τι συμβαίνει με τα σημερινά αγόρια και βάζουν εμπόδια στην ωρίμανσή τους.

Δηλώνει, μάλιστα, ιδιαίτερα ανήσυχος με αυτή την κατάσταση, καθώς, όπως λέει, στους σημερινούς νέους λείπει το κίνητρο.

Το βιβλίο του Γάλλου παιδιάτρου Αλντό Ναουρί «Εκπαιδεύοντας τα παιδιά - Όρια στην παιδική παντοδυναμία», μπορεί να κυκλοφόρησε το 2012, όμως παραμένει ένα από τα πλέον ευπώλητα, παρά τις... αιρετικές του θέσεις. Όπως χαρακτηριστικά θα διαβάσετε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:

[Ο Ναουρί] προτρέπει τις μαμάδες να πάψουν να "ασκούν γοητεία" στα παιδιά τους, τους μπαμπάδες να μην αρκούνται στο ρόλο του παρατηρητή, και τους δύο γονείς να δώσουν έμφαση στη μεταξύ τους σχέση.

Γιοί μακρυά απ' τις μάνες τους. Μεγαλώνοντας. 

Αυτό που θέλω, αυτό που επιθυμεί η ψυχή μου και με τόση λαχτάρα υπόσχομαι στον εαυτό μου, χρειάζεται ένα και μόνο πράγμα για να το κατακτήσω• να μπορώ να το αντέξω.

Στην παιδική μας ηλικία, εάν η αγάπη και η αποδοχή έφτανε σε εμάς με όρους, μεγαλώναμε μέσα σε μία συνθήκη. Να είμαστε καλοί για να την λαμβάνουμε και όποια στιγμή δεν το καταφέρουμε, θα βιώσουμε την απομάκρυνση εκείνων που έχουμε περισσότερο ανάγκη και την αποστέρηση όλων των προνομίων μας.

Δεν χρειάζεται να παρακολουθεί στενά κανείς τις εξελίξεις στις φυσικές επιστήμες για να γνωρίζει τον Stephen Hawking, τον κορυφαίο θεωρητικό φυσικό και κοσμολόγο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σήμερα το ξημέρωμα.

Αν δεν έχει πέσει στα χέρια σας το bestseller βιβλίο του «Το χρονικό του Χρόνου» (1988), το πρώτο «εκλαϊκευτικό» βιβλίο του που εξηγεί με απλουστευμένο τρόπο τι είναι κβαντική φυσική και οι μαύρες τρύπες του σύμπαντος, είναι πιθανό να τον έχετε πετύχει σε guest εμφανίσει του “Star Trek”, ενώ -αν δεν το έχετε κάνει ακόμα, κάντε το!- σίγουρα απολαύσατε την ταινία «The Theory of Everything» που περιγράφει τη ζωή του, η οποία μάλιστα χάρισε στον Eddie Redmayne το Όσκαρ Ά Ανδρικού για την συγκλονιστική ερμηνεία του.

“η αγάπη μου ξεπέρασε πια τα λόγια και έχω την εντύπωση πως, αν ήμουν αλλιώτικος θα μ’ αγαπούσες λιγότερο”

Αυθόρμητα, είμαι από τους μεγάλους φαν της κρεατοφαγίας, και γενικότερα των τροφίμων ζωικής προέλευσης. Και όμως, μετά από έρευνα και σκέψη, έφτασα να εκτιμώ πολύ την ουσία της φιλοσοφίας του βιγκανισμού, χωρίς ωστόσο να πάψω να είμαι σκεπτικός προς κάποια ζητήματα που συναντώ στη κοινότητα.