Όταν ρώτησαν τον κ. Κ. ποιο ζώο εχτιμάει περισσότερο, εκείνος είπε τον ελέφαντα και αιτιολόγησε την προτίμησή του έτσι:

"Ο Ελέφαντας ενώνει την πονηριά με τη δύναμη.

"Η ερωτική πράξη, σε αυτές, υπακούοντας στις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, χρειάζεται ένα μέρος απόλυτης ηρεμίας. Όπως ακριβώς ο ευγενής ελέφαντας, ο οποίος φοβάται τα βέβηλα μάτια, η φάλαινα δεν ερωτεύεται παρά στην ερημιά.

Τόπος συνάντησης ορίζονται οι περιοχές δίπλα στους πόλους, στους μοναχικούς κολπίσκους της Γροιλανδίας, στις ομίχλες του Βερίγγειου και, βεβαίως, στις χλιαρές θάλασσες που ανακαλύφθηκαν κοντά στους πόλους.

Επειδή τα βιβλία είναι θρησκεία:

«Ως ανεξιθρησκία ορίζεται η αναγνώριση και ανοχή του δικαιώματος του κάθε ανθρώπου είτε να πιστεύει σε όποια θρησκεία επιθυμεί και να θρησκεύεται ελεύθερα, κατά το δόγμα του, χωρίς περιορισμούς, είτε ακόμα και να μη πιστεύει σε καμία (αθεΐα).»

Όλοι λατρεύουν τα παραμύθια, μικροί και μεγάλοι. Είναι πολλά τα οφέλη που αντλούμαι από αυτά. Πίσω από τις λέξεις κρύβονται νοήματα, αλλά και πίσω από τα πρόσωπα και πράγματα ενός παραμυθιού, υπάρχει ένα τεράστιο υλικό που απευθύνεται στην ψυχή των ανθρώπων διαχρονικά. Τα παραμύθια είναι αυτά που κρατούν το κλειδί για να ανοίξουν οι ορίζοντές μας στην σκέψη, στην ωριμότητα και στην ενεργητικότητα.

Πάντα μου άρεσε να συλλέγω αντικείμενα. Από μικρή ηλικία τρελαινόμουν για συλλογή νομισμάτων, αυτοκόλλητων, περιοδικών και παράξενων παλιών αντικειμένων που έβρισκα στο σπίτι της γιαγιάς. Η συλλογή, όμως που πάντα με ενθουσίαζε ήταν εκείνη με τις αναμνήσεις, μία συλλογή που ξεκινάει από την στιγμή της γέννησης και δεν τελειώνει ποτέ.

Δυστυχώς η υπερβολική καλοσύνη σχεδόν ποτέ δεν αποφέρει τα ζητούμενα αποτελέσματα. Τα «καλά παιδιά», οι ευγενικές αυτές ψυχές που δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν ποτέ κανέναν και είναι πάντα πρόθυμοι και εξυπηρετικοί, παραχωρούν τα προνόμιά τους στους άλλους, δεν λένε όχι και δεν ζητάνε ποτέ τίποτα. Όλοι τους ξέρουμε, όλοι τους αναγνωρίζουμε, όλοι τους συμπαθούμε και όλοι κατά καιρούς πιάνουμε τον εαυτό μας να τους εκμεταλλευόμαστε!

Μου αρέσει το σώμα μου όταν είναι με το σώμα σου.

Τόσο που είναι φρέσκο αυτό το πράγμα.

Μύες καλύτεροι, νευρώνες περισσότεροι.

Όταν προσφάτως με ρώτησαν για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να αγαπήσει τον εαυτό του, ενδόμυχα χαμογέλασα. Σκέφτηκα πως ζούμε σε μία εποχή που ζητάει «οδηγίες χρήσεως», έτοιμες συνταγές και σαφή βήματα, προκειμένου να φθάσει από το σημείο Α στο σημείο Β με ταχύτητα, ευκολία και κυρίως, ασφάλεια.

«Θα σου πω μια ιστορία. Δεν θα σου διηγηθώ πώς έγιναν τα πράγματα. Θα σου διηγηθώ πώς θυμάμαι ότι έγιναν τα πράγματα». Έτσι θα έπρεπε να ξεκινάει κάθε διήγηση που θέλει να σέβεται τον εαυτό της.