Ο πόθος, λοιπόν και το χειρότερο: η ανάγκη. Κι από την άλλη μέρα είδα την πόρτα της ζωής ν'ανοίγει και να με τραβάει πάλι μέσα...

...Φεύγοντας τα πήρες όλα μαζί σου και μ'άφησες πίσω μ'αυτή που δεν ήμουνα σαν αποφόρι.

Θα'πρεπε να ξαναμάθω τη ζωή. Να ξαναμάθω το θάνατο. Τη μουσική.

Οι δημοτικές αρχές του Όσλο αποφάσισαν την απαγόρευση των αυτοκινήτων από το κέντρο της πόλης έως το 2019, σηματοδοτώντας την πρώτη ολοκληρωμένη και μόνιμη τέτοια απαγόρευση για μία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Ο Νίκος Εγγονόπουλος ήταν Έλληνας ζωγράφος, σκηνογράφος και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους της γενιάς του '30, ενώ αποτέλεσε και έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι περί λογοκρισίας... Το 1985 η δανειστική βιβλιοθήκη του Nijmegen, μιας ολλανδικής κοινότητας στα σύνορα με τη Γερμανία, αποφάσισε να αποσύρει το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόφσκι «Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας» από τα ράφια της, μετά από οργισμένο γράμμα αναγνώστη.

Κανένα συνεκτικό ηθικό σύστημα δεν θεωρεί ότι οι αλλοδαποί είναι λιγότερο άξιοι δικαιωμάτων απ’ ότι οι άνθρωποι που έχουν γεννηθεί στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή.

Για να παραφράσουμε τον Ρουσώ, ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος και παντού είναι φυλακισμένος. Συρματοπλέγματα, τείχη από μπετόν και οπλισμένοι φύλακες φυλακίζουν ανθρώπους μέσα στο έθνος-κράτος όπου έχουν γεννηθεί.

«Είμαστε αριστεροί και γαμιστεροί» ήταν ένα από τα εμφατικά συνθήματα των «Αριστερών Συσπειρώσεων» που θυμάμαι, σε τοίχο σχολής του Αριστοτελείου στα μέσα της δεκαετίας του '80. Πέραν της εμφανούς σαρκικής αναφοράς, το σύνθημα αντανακλούσε την πεποίθηση της ξεχωριστής ορμικής ενάργειας της αριστεράς, η οποία ήταν αναμφισβήτητη στο χώρο των ιδεών, του κοινωνικού προβληματισμού, αλλά και της ευρύτερης πνευματικής παραγωγής.

Αφορισμοί του προφητικού Γάλλου συγγραφέα που σηματοδότησε ένα ριζικά καινούριο κόσμο..

«Εκεί που ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή.»

«Άλλαξε τις απόψεις σου, κράτα τις αρχές σου. Άλλαξε τα φύλλα σου, κράτα ανέπαφες τις ρίζες σου.»

Πριν μερικές ημέρες, ένας αναγνώστης του μπλογκ, απάντησε σε ένα άρθρο, πολύ ευγενικά είναι αλήθεια, και ακολούθησε μεγάλη αλληλογραφία. Πέραν του κεντρικού θέματος της επικοινωνίας που ήταν το κατά πόσο πρέπει ένας Χριστιανός να προσβάλλεται από αυτά που γράφω, πρόσεξα πως ο συγκεκριμένος αναγνώστης έκανε συνεχώς λάθη σχετικά με τον αθεϊσμό.

Πόσες φορές είπες «είμαι καλά» και άφησες τη λύπη να μαυρίσει το μέσα σου χωρίς να το μάθει κανείς; Είναι κακό να ‘σαι δυστυχισμένος.

Πόσες φορές συγκράτησες το δάκρυ σου και το άφησες να ποτίσει την ψυχή σου; Είναι κακό να κλαις.

Η συγκλονιστική ομιλία του Τσάρλυ Τσάπλιν στην ταινία "Ο μεγάλος δικτάτορας"...  Ο ήρωας που υποδύεται στην ταινία ο Τσάπλιν μοιάζει με τον Χίτλερ και παίρνει τη θέση του. Τότε ακούγεται μπροστά στο κοινό αυτή η ιστορική για τον κινηματογράφο ομιλία.

«Όταν ένας άνδρας καθίσει παρέα μ' ένα χαριτωμένο κορίτσι για μια ώρα, θα του φανεί ότι έχει περάσει ένα λεπτό. Όμως, ασ' τον να καθίσει πάνω σε μια καυτή λαμαρίνα για ένα λεπτό και θα του φανεί παραπάνω από μια ώρα.

Αυτή είναι η σχετικότητα»...

Από το τρίτο μέρος του Ζαρατούστρα (ελληνισμένο από το Δ. Λιαντίνη)

Το τραγούδι του άλλου χορού

1. «Τώρα στο τέλος σε κύτταξα στα μάτια ζωή: και είδα να γυαλίζει χρυσάφι στα νυχτερινά σου μάτια –μπροστά σε τόση ηδονή ανίκητη εστάθη η καρδιά μου:

Βάρκα χρυσή να λάμπει είδα στης νύχτας τα νερά, μια χρυσή βάρκα που πετάριζε, που βούλιαζε και μεθούσε και πάλι μούγνεφε!