Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ'τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις- πλην ανατολικών- και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ' ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι' αμεριμνησία.

Καμία συναίνεση, καμιά συνεννόηση, καμιά συμφωνία, κανένα παρακάλι σε κανέναν. Η ιστορία να τραβήξει το δρόμο της. Να εκτονώσει αυτό που έχει φορτώσει στις πλάτες της. Δηλαδή το φορτίο των λυμάτων που η ελληνική κοινωνία σωρεύει δεκαετίες τώρα. Το ότι φάνηκαν τα λύματα στη Βουλή είναι γιατί έτσι γίνεται πάντα. Στις μικρογραφίες βλέπεις όλη την εικόνα.

Ναι, καταλαβαίνω τα νεύρα για τον Χαικάλη και τις ελλείψεις που βρίσκετε στην καταγγελία του. Μέχρι να διερευνήσει η δικαιοσύνη την καταγγελία του, ας ασχοληθούμε με έναν άλλον τέως ανεξέλ, τον Μαρκόπουλο που, όπως φαίνεται, από τότε που επέστρεψε στη νδ δεν τον πιάνει το φλιτ και δεν πολυαπασχολεί την ενημερωση με την πλούσια δράση του.

Μεγάλο μέρος των καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος επικεντρώνεται στις σχέσεις του.  Καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή, είτε το θέλουμε είτε όχι, με πολλά άτομα, κάποια από τα οποία ρουφούν τη θετική μας ενέργεια και μας αφήνουν ‘στεγνούς’, κουρασμένους, συναισθηματικά εξαντλημένους.

Ο Κουέ, ο διάσημος Γάλλος ψυχολόγος, όρισε το νόμο της αντίστροφης προσπάθειας ως εξής: «Όταν οι επιθυμίες και η φαντασία σας συγκρούονται, στο τέλος νικά πάντα η φαντασία».

Όλοι μας έχουμε έρθει σε επαφή ή έχουμε σχετιστεί με «αρνητικούς» ανθρώπους. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πονέσει ή έχουμε αισθανθεί άσχημα ως αποτέλεσμα αυτής της επαφής.

Τα προσωπικά μας όρια που πρέπει να βάζουμε στους άλλους συνηθίζονται πολλές φορές να κατηγοριοποιούνται σε 7 κατηγορίες. Αυτές τις κατηγορίες θα σας παρουσιάσω σήμερα, προσθέτοντας και τις δικές μου παρατηρήσεις.

O Charles Schulz είναι ο δημιουργός της σειράς κόμικς "Peanuts". Το παρακάτω κουίζ αποκαλείται ως "Φιλοσοφία του Charles Schulz", παρόλο που δεν το έγραψε ο ίδιος.

Τι θα πει να σωθεί; Να βρει μια νέα δικαιολογία ζωής, γιατί η παλιά ξεθύμανε και δεν μπορεί πια να βαστάξει το ανθρώπινο οικοδόμημα. Χαρά σε όποιον ακούει την Κραυγή της εποχής του, γιατί κάθε εποχή έχει και την δικιά της Κραυγή, και συνεργάζεται μαζί της, αυτός μονάχα σώζεται.

Η υπερανάλυση ειναι μια διαδιακασία σκέψης που ξεκινάει, τις περισσότερες φορές, από τον φόβο του να μην μείνει κανείς μόνος με τον εαυτό του. Ξεκινάει δηλαδή από μία διάχυτη αίσθηση ανασφάλειας και “μειονεξίας”, και καταλήγει στο να την αναπαράγει. Ο φόβος ότι δεν έχουμε πλήρη έλεγχο του προσωπικού, ή συλλογικού μας περιβάλλοντος κινητοποιεί τον μηχανισμό της εππίλυσης προβλημάτων μέσα από την διαδικασία της ανάλυσης μιας κατάστασης.

Για πολλές χιλιάδες χρόνια, η θρησκεία εστιαζόταν στην τελετουργία και τις βραχυπρόθεσμες ανταμοιβές. Αυτό άρχισε να αλλάξει γύρω στον 4ο αιώνα π.Χ., κατά τη λεγόμενη «Αξιακή Εποχή», όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες θρησκείες που έδιναν έμφαση στο καλό και το κακό. Σύμφωνα με νέα μελέτη, το κλειδί για την εμφάνισή τους ήταν η αύξηση του πλούτου.

Μπορούμε να σταματήσουμε να κρίνουμε τον εαυτό μας για τις επιλογές του ή για τα χαρακτηριστικά του. Όλες οι σημαντικές σχέσεις της ζωής μας, μας συντροφεύουν- είτε φανερά είτε κρυφά.. Με τον όρο, «κρυφά» εννοώ πως ότι έχουμε ζήσει με κάποιους σημαντικούς ανθρώπους- οι οποίοι πλέον έχουν αποχωρίσει από το παρόν μας- μένει μέσα μας και γίνεται το καταφύγιο μας ή ένα σημείο αξιολόγησης του εαυτού και της πορείας της ζωής μας...