Ποια βιβλία θεωρούνται κλασικά; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους; Τι προσφέρουν στον αναγνώστη; Γιατί, πώς και πότε τα διαβάζουμε; Ο Ίταλο Καλβίνο δίνει απαντήσεις στο βιβλίο του Γιατί να διαβάζουμε τους κλασικούς, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2000. Μτφρ. Ανταίος Χρυσοστομίδης.

Πόσες φορές έχετε αναρωτηθεί όταν ακούτε από κάποιον ότι σας έχει ερωτευτεί, αν το εννοεί πραγματικά και είστε στην αρχή μιας υγιούς σχέσης ή αν πρόκειται για – μια ακόμη φορά – μια σχέση με ημερομηνία λήξεως; Γνωριζόμαστε μεταξύ μας ή προσπαθούμε να αλλάξουμε ο ένας τον άλλον;

Συνέντευξη του Γάλλου ψυχιάτρου και ψυχαναλυτή Didier Lauru.

Για πολλούς μελετητές, δεν ήταν σίγουρο για το αν ο τεράστιος Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ασχολήθηκε με τις 7 ηλικίες του ανθρώπου. Κάτι σαν τις μέρες της βδομάδας! Μόνο που εδώ, παρακαλάς να είναι κάθε μέρα Δευτέρα και όχι Κυριακή…Σίγουρα, είμαστε αυτό που νιώθουμε, όμως αυτό που νιώθουμε έχει και αυτό τις δικές του δεκαετίες!

Όσο παράδοξο κι αν φαντάζει εκ πρώτης όψεως, το χιούμορ είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα και σοβαρή υπόθεση. Αρκεί να ρίξει κανείς μία ματιά στην καθημερινότητά μας: υπάρχουν αστεία θεάματα, φράσεις και περιστατικά, που είναι εκ φύσεως αστεία και προκαλούν το γέλιο μας αλλά είναι κενά περαιτέρω νοήματος, και υπάρχουν κι εκείνα που κρύβουν μέσα τους μεγάλη δόση ευφυΐας και αντιληπτικής οξύτητας, προδίδοντας μία σύνθετη σκέψη και μία διαφορετική πρόσληψη των πραγμάτων.

Κυκλοφορεί συχνά ως μαζικό ηλεκτρονικό μήνυμα ο ακόλουθος διάλογος που αποδίδεται στον Albert Einstein με ένα άθεο καθηγητή του. Είναι όμως αλήθεια; Ας διαβάσουμε πρώτα το διάλογο.

Τι κρύβεται μέσα στο μυαλό όσων κοιμούνται σαν… πουλάκια, σπανίως ανησυχούν και το στρες φαίνεται να μην τους αγγίζει; Κάνουμε μια... βουτιά στις σκέψεις εκείνων που δεν αφήνουν τη συνεχή ανησυχία να στοιχειώσει τη ζωή τους και αποκαλύπτουμε τα μυστικά τους.

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, κάποια στιγμή στη ζωή τους, βιώνουν την εμπειρία της ερωτικής απογοήτευσης, του χωρισμού και της εγκατάλειψης. Ο τρόπος, όμως, που βιώνουμε μια τέτοια κατάσταση διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Αγάπη και σχέσεις. Δύο σταθερά επαναλαμβανόμενα θέματα στη ζωή μας, που διαρκώς τα συναντάμε με ένα ερωτηματικό στο τέλος τους. Τι είναι αγάπη και τι έρωτας; Πόσο διαρκούν; Υπάρχει πραγματική αγάπη; Αν ναι, πώς ορίζεται τελικά αυτή; Θα την βρω ποτέ; Μπορεί να με αγαπήσει κανείς για αυτό που είμαι; Και τέλος πάντων, γιατί χρειάζομαι την αγάπη;

O Σωκράτης τασσόταν κατά της χρήσης σωματικής βίας στις διανθρώπινες σχέσεις. Την αποφυγή της βίας συνιστούσε και στην περίπτωση που κάποιος γίνεται θύμα αδικίας ή κακομεταχείρισης. Όταν αδικείται κάποιος, δεν παθαίνει κάποιο ουσιαστικό κακό. H αδικία βλάπτει κυρίως αυτόν που αδικεί, όχι τον αδικούμενο.

«Δε νομίζω ότι υπήρξα χαρισματικό παιδί, ούτε πιστεύω ότι είμαι χαρισματικός άνθρωπος. Ένας φυσικός επιστήμονας που κάνει καλά τη δουλειά του είμαι. Όσον αφορά τον δείκτη ευφυΐας και όλες τις σχετικές έννοιες, δεν θα έλεγα ότι είμαι υπέρμαχος των μετρήσεων του IQ. Όλα αυτά είναι καλά μέχρι ένα ορισμένο σημείο.

«Είμαστε αλάθητοι στην επιλογή του εραστή μας, ιδιαίτερα όταν αξιώνουμε το λάθος πρόσωπο. Υπάρχει ένα ένστικτο, μαγνήτης ή αερικό, που γυρεύει το αταίριαστο.