Μια πανέμορφη κάτασπρη γάτα, η Χιονούλα, ζει μαζί μας μέσα στο σπίτι. Φροντίζουμε κι άλλες γάτες που κατοικοεδρεύουν όμως στην αυλή. Άσπρες, μαύρες, πολύχρωμες, αρσενικές, θηλυκές, στειρωμένες ή ...επισκέπτριες χωρίς στείρωση ζουν στον φυσικό τους χώρο.

Σε ρωτώ συχνά: «Τι θέλεις;» Κι εσύ συχνά μου απαντάς –στον εαυτό σου απαντάς-: «Δεν ξέρω...». Ακόμα συχνότερα του απαντάς, μου απαντάς: «Νομίζω πως...». Τα «θέλω» σου διφορούμενα, ασθενικά, έως ανύπαρκτα.

Σταμάτα να είσαι ψευτο-καλούλης! Γίνε σκληρός, δηλαδή αληθινός, πρώτα με τον εαυτό σου. Συνεπής, υπεύθυνος, στοχευμένος, λιτός, φλογερός, άπληστος και μαζί ολιγαρκής.

Επεισόδιο Πρώτο: Τελειώνοντας το μάθημα πέρασα έξω από τη συνέλευση και άκουσα να μιλούν για τους φασίστες και όσα έχουν κάνει στους πολίτες μαζί με την ΕΥΠ τόσα χρόνια.

Όλοι εσείς που… αισθάνεστε ότι προσφέρετε τα πάντα σε κάποιους, αλλά εκείνοι δεν τα εκτιμούν, μήπως ήλθε η στιγμή να αναρωτηθείτε, αν αυτά που δίνετε με τόσο μεγάλη ένταση, πραγματικά  δεν τους ενδιαφέρουν…

Η λέξη "επιλογή" χρησιμοποιείται αρκετά στην καθημερινότητα, αλλά συχνά δεν γνωρίζουμε τη διαφορά ανάμεσα στα ρήματα "επιλέγω" και "διαλέγω". Διαλέγω, όταν έχω να αποφασίσω ανάμεσα σε εναλλακτικές.

Γιατί αναγνωρίζουμε στη ζωή μας τη λύπη περισσότερο από τη χαρά; Γιατί άραγε οι αρνητικές ιστορίες μας παίρνουν τόσο πολύ υπόσταση μέσα μας αντί για τα όμορφα πράγματα που κάνουμε ή συμβαίνουν γύρω μας; Γιατί δεχόμαστε όλο το βάρος του «όχι» και δεν αφήνουμε το «ναι» να διεκδικήσει το δικό του ποσοστό εγγραφής;

Γεννήθηκα στην Αθήνα σε ένα από τα τέσσερα γωνιακά σπίτια των οδών Ακαδημίας και Θεμιστικλέους. Δεν σας λέω όμως σε ποιό. Και το κάνω επίτηδες αυτό, για να μπλέξω άγρια-σε αυτό το αθηναϊκό σταυροδρόμι- τους διαφόρους "αρμοδίους", όταν έρθει η στιγμή να εντοιχισθεί η αναμνηστική πλάκα. Εγώ βέβαια θα τα έχω τινάξει προ πολλού, και θα σπάω κέφι καλά στον ουρανό, με τη μεταθανάτια φάρσα μου.

Μήπως η θλίψη δεν είναι παρά μετριασμένη κατάθλιψη; Δεν υπάρχει κατάπτωση, πτώση μέσα στη θλίψη. Ζήτημα διάθεσης, κατάστασης: η στάθμη της διάθεσης είναι χαμηλή. Ούτε καλή ούτε κακή. Επιδίδομαι στις ασχολίες μου, κενός.

[...] Η επιλογή κάποιου να γίνει ψυχολόγος τον αναγκάζει να διανύσει μία συγκεκριμένη διαδρομή και να οξύνει την όραση και την ακοή του, να αναπτύξει ξεχωριστή ευαισθησία. Δεν προσέχει τα πρόδηλα αλλά αυτά που όλοι οι άλλοι δεν βλέπουν, αυτά που διατρέχουν υπόγειες στοές και διαφεύγουν της προσοχής.

«Υπάρχει ένα μπλε πουλί στην καρδιά μου, πού θέλει να βγει, αλλά ρίχνω πάνω του ουίσκι και εισπνέει τον καπνό του τσιγάρου μου».

Το animation της Monika Umba βασισμένο στο ποίημα του Τσαρλς Μπουκόφσκι «Bluebird».

Τρία κείμενα (αποσπάσματα): Ν. Καζαντζάκης, "Το κρέας δικό σου, τα κόκαλα δικά μου"-Κ. Παλαμάς, "Θα σας λιώσω στο ξύλο, διαβόλοι"- Η «γάνωσις» του Κώστα Κρυστάλλη ...