«Ή ήρωας ή βούρκος, μέσος όρος δεν υπήρχε. Αυτό ήταν που με κατάστρεψε, γιατί στο βούρκο παρηγοριόμουν με το να ονειρεύομαι τον εαυτό μου ήρωα σ’ άλλες στιγμές κι ο ήρωας σκέπαζε όλο το βούρκο.

Ένας συνηθισμένος άνθρωπος, σκεφτόμουνα, ντρέπεται να βουτηχτεί στο βούρκο, μα ο ήρωας είναι πολύ ψηλός για να λασπωθεί ολόκληρος, επομένως μπορεί κανείς να μπαίνει στο βούρκο.

Είναι τέχνη τελικά να μην επηρεάζεσαι απ’ την αρνητικότητα των ανθρώπων γύρω σου; Είναι άραγε ταλέντο, που το έχουν κάποιοι άνθρωποι;

Συνηθίζαμε να φωτογραφίζουμε ακολουθώντας μια συγκεκριμένη μέθοδο η οποία αποτελούταν από μία πολύ συγκεκριμένη ακολουθία ενεργειών. Αγοράζαμε το φιλμ, το τοποθετούσαμε, κάποιες φορές ανεπιτυχώς, στην φωτογραφική μηχανή την οποία κουβαλούσαμε με ένα μείγμα ενθουσιασμού για το τι θα καταφέρουμε να αποτυπώσουμε και απογοήτευσης για το βάρος που πρόσθετε στον λαιμό ή στο σακίδιο μας.

«Ο έρωτας μας συνδέει με τη χαρά που αισθανόμαστε γνωρίζοντας την ύπαρξη του άλλου. Μας φέρνει σε επαφή με τη σπάνια αίσθηση της πληρότητας.

Αυτή η κατάσταση δεν κρατάει για πολύ, αλλά μένει εγγεγραμμένη σαν ανάμνηση που συγκροτεί τη σχέση και που μπορεί να αναβιώσει περιστασιακά.

Αφού περάσουν μερικοί μήνες, εισβάλλει η πραγματικότητα και όλα τελειώνουν, ή αρχίζει η κατασκευή ενός κοινού δρόμου και για τους δύο.

Μήπως έχετε στη ζωή σας ανθρώπους που παραπονιούνται;

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει γίνει τόσο απαιτητικός ώστε όλοι, κάποια στιγμή, αναπόφευκτα θα παραπονεθούν για πράγματα που πρέπει να αντιμετωπίσουν.

Αυτή είναι μια φυσική ανταπόκριση που σας επιτρέπει να απελευθερώσετε την ένταση κατά τη διάρκεια σύνθετων ή οδυνηρών καταστάσεων. Ωστόσο, μερικές φορές – και χωρίς να το αναγνωρίζετε – κλέβει την ενέργειά σας.

Freud

Η Ευχή

«Στην πραγματικότητα, δεν είμαι ούτε επιστήμονας ούτε ερευνητής ούτε ένας πειραματιστής ούτε καν στοχαστής. Από τη φύση μου είμαι μονάχα ένας κονκισταδόρος, ένας εξερευνητής, αν προτιμάς αυτό τον όρο, κι έχω όλη την περιέργια, την τόλμη, την επιμονή που χαρακτηρίζει το είδος τούτο των ανθρώπων. Σε γενικές γραμμές, δεν αναγνωρίζεται η αξία τους παρά μονάχα όταν πετύχουν, όταν ανακαλύψουν κάτι το ουσιαστικό: διαφορετικά παραμερίζονται» -«Γράμμα στον Φλις» (1900)

Πολεμώ να θυμούμαι τα όνειρα, γιατί αυτά πάντα στάθηκαν μεγάλη βοήθεια στην ξύπνια ζωή μου.

Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι να εντοπίσει κανείς αν πράγματι έχει κατάθλιψη (εφόσον το υποψιάζεται). Αν ξέρεις ότι έχεις κατάθλιψη, αντιλαμβάνεσαι (επιτέλους) ότι βλέπει τα πράγματα πιο μαύρα απ’ όσο πραγματικά είναι. Καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα δεν είναι η δουλειά, τα παιδιά, ο άντρας ή οι φίλοι σου. Καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα είναι η κατάθλιψη κι ότι αυτό είναι που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Η συνειδητοποίηση είναι το πρώτο βήμα στον δρόμο της αντιμετώπισης, γι’ αυτό, εάν νιώθετε ότι παλεύετε με το μαύρο σύννεφο της κατάθλιψης, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα πρώιμα, πιο ύπουλα συμπτώματά της.

(Πιστεύουμε ότι) δεν είναι υπερβολή να συμπεριλάβουμε στη λίστα με τις μεγαλύτερες κοινωνικο-πολιτιστικές κατακτήσεις της εποχής μας, το γεγονός ότι η ψυχοθεραπεία έχει απενοχοποιηθεί πλήρως.

Πριν μερικά χρόνια, το να κάνεις βουτιά και δουλειά με τον εαυτό σου με τη βοήθεια ενός επαγγελματία θεωρούταν περίεργο, προβληματικό, υπερβολικό ή απλώς χόμπι πλουσίων. Σήμερα -ευτυχώς- ο κόσμος ξεκόλλησε απ’ αυτό το αστείο στερεότυπο, και η βοήθεια από έναν ειδικό έχει καταστεί συνηθισμένη και λογική επιλογή.

Συνήθως τα fake news αποδίδονται ως «ψευδείς» ή «πλαστές» ειδήσεις. Ωστόσο ψευδείς/πλαστές είναι εκείνες που περιγράφουν γεγονότα τα οποία δεν συνέβησαν. Αυτές είναι τα false news. Τα fake news είναι κάτι διαφορετικό. Μια βασική πηγή των ψευδεπίγραφων ειδήσεων είναι η φύση των ειδήσεων. Οι ειδήσεις δεν είναι ούτε μπορούν να είναι αντικειμενικές. Συνιστούν πάντα περιγραφή γεγονότων υπό το πρίσμα μιας ορισμένης άποψης.

Αισίως στην κορυφή της Ευρώπης. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το ποσοστό των νεαρών ενηλίκων 25-34 ετών που διαμένουν στο σπίτι των γονιών τους, σύμφωνα με τη Εurostat.

Είναι, φαίνεται, ένα από τα πλέον εκκωφαντικά σουξέ της κρίσης: «Μαμά, γερνάω στην καμπούρα σου».

Ο Cass Sunstein είναι καθηγητής στο τμήμα Νομικών σπουδών του Harvard ενώ έχει διατελέσει και μέλος της κυβέρνησης Obama. Ο Sunstein έχει περάσει πολλά χρόνια εξετάζοντας πως σκέφτονται και ενεργούν οι ομάδες ανθρώπων, κυρίως στον τομέα των επιχειρήσεων. Η έρευνα του "ακουμπάει" πολλούς διαφορετικούς άξονες καλύπτοντας ένα φάσμα από οργανωσιακή συμπεριφορά και ψυχολογία εώς οικονομικά και μάνατζμεντ. Στο Harvard Business Review Δεκεμβρίου έγραψε ένα μακροσκελές άρθρο εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους οι ανθρώπινες ομάδες είναι ως επι το πλείστον χαζές και παίρνουν λανθασμένες αποφάσεις.