Ο Κορνήλιος Καστοριάδης απομυθοποιεί την Χριστιανική «αγάπη»
Η ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ
Οι αρχαιοελληνικές έννοιες και η διαστρέβλωσή τους από την υποκριτική χριστιανική ηθική
Θα έβλεπα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία, που χαρακτηρίζουν τις διαπροσωπικές σχέσεις στην Ελλάδα και εκφράζονται με τις λέξεις φιλία και έλεος. Ας αρχίσουμε από την πρώτη.
Henry Miller - «Ο Κόσμος του Σεξ»
«Η αληθινή προδοσία είναι να ζεις σ’ έναν τέτοιο κόσμο και να χρησιμοποιήσεις το πνεύμα σου για να τον δικαιολογήσεις.»
Jean Guehenno, Caliban Parle, εκδ. Grasset, Παρίσι.
Παρ’ όλες τις οπισθοδρομήσεις που καταγράφει η ιστορία, παρά την άνοδο και την πτώση των πολιτισμών, παρά τον αφανισμό φυλών και ηπείρων, υπάρχει κάποιο αήττητο και κραταιό οικοδόμημα που είναι το αληθινό ενδιαίτημα του ανθρώπου.
Γιατί τα παιδιά μας βαριούνται στο σχολείο, δεν έχουν υπομονή και απογοητεύονται εύκολα;
Γιατί τα παιδιά μας βαριόνται τόσο στο σχολείο, δε μπορούν να περιμένουν, απογοητεύονται εύκολα και δεν έχουν πραγματικούς φίλους;
Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα πολύ καλό άρθρο που εξηγεί ένα φαινόμενο που βιώνουμε όλοι στις τάξεις μας και με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονο.
Έτσι αποφάσισα να το μεταφράσω και να το αναρτήσω εδώ πιστεύοντας ότι κάποιοι θα βοηθηθούν διαβάζοντας το.
Σίγκμουντ Φρόυντ: Ο κατακτητής της ψυχής
«Γεννήθηκα στις 6 Μαΐου του 1856, στο Φράιμπουργκ της Μοραβίας, μια μικρή πόλη της σημερινής Τσεχοσλοβακίας. Οι γονείς μου ήταν Εβραίοι. Εγώ ο ίδιος παρέμεινα Εβραίος.» -Σ. Φρόυντ
«Η ζωή μου και η ψυχανάλυση»
Πόσο γνώριμος είναι ο ιδρυτής της πιο διάσημης και ταυτόχρονα πιο παρερμηνευμένης θεωρίας; Τι γνωρίζουμε για τη ζωή του;
Πως Συνδέεται η “Λογική” με το “Συναίσθημα”
Λογική και το Συναίσθημα είναι δύο θεμελιακά αντικρουόμενες έννοιες. Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, είναι η υπεροχή του ενός έναντι του άλλου και αντίστροφα.
Κατά τη γνώμη μου, αν αποδεχτούμε αυτή τη πρόκληση, είμαστε εξ αρχής χαμένοι και αυτό γιατί ακριβώς έχουμε αποδεχτεί τυφλά ή αλλιώς “θεμελιακά” -όπως πολλοί άκριτα συμφωνήσατε παραπάνω-, ότι οι δύο αυτές έννοιες πρέπει να αντιτίθενται.
Η πλάνη της καψούρας
Κατά τον Theodore Zeldin, ο εξιδανικευμένος έρωτας επινοείται από τους Άραβες και τους Πέρσες και μεταλαμπαδεύεται μέσω αραβικής Ισπανίας στους τροβαδούρους της Προβηγκίας.
Με το πέρασμα των αιώνων έφτασε σχεδόν κάθε μορφή έρωτα να ταυτιστεί στανικώς κι εκ των υστέρων με τον ρομαντικό έρωτα· μόνον ο έρωτας των άκρως αισθητών αντιστέκεται ακόμα.
Ο ρομαντικός έρωτας για τους θιασώτες και τους αρχιερείς του υπερβαίνει περιγραφές κι ορισμούς: όντας τα πάντα, ταυτόχρονα ο ρομαντικός έρωτας δεν είναι τίποτα.
Κανείς δεν είναι κανενός
σ' εσένα που δε με διαβάζεις
Υπάρχει πραγματικό πρόβλημα στην ιδέα της κτήσης ανθρώπων. Είναι εύκολο να ξεχνάμε ότι το "η γυναίκα μου" δεν εξυπακούει ιδιοκτησία, αλλά σχέση με τη γυναίκα -- όπως άλλωστε και "το παιδί μου" δεν εξυπακούει κτήση αλλά μοναδική σχέση και ευθύνη απέναντί του. Αλλά δε μας ανήκουν οι άνθρωποί μας.
Η ζωή περιέχει όλες τις αποχρώσεις των συναισθημάτων
Οι άνθρωποι ψάχνουν εναγωνίως την συνταγή της αιώνιας ευτυχίας.
Η ευτυχία μοιάζει να είναι μια υποχρεωτική κατάσταση και όποιος δεν ακολουθεί αυτήν την κατάσταση χαρακτηρίζεται συνοπτικά από τους υπόλοιπους ως καταθλιπτικός.
Αλλά η θλίψη είναι μια φυσική κατάσταση, ειδικά όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν, και το να καταπιέζεις και να κρύβεις την θλίψη σου πίσω από κοινωνικά χαμόγελα είναι μια άρνηση που μπορεί να είναι επικίνδυνη για τον ψυχισμό μας.
Δεν μπορείς να μισήσεις κάποιον που αγάπησες πολύ
Οι άνθρωποι είναι περίεργα όντα. Μπορούν να αγαπήσουν με πάθος και να μισήσουν με το ίδιο πάθος. Χιλιάδες εγκληματικές ενέργειες έχουν γίνει στο όνομα της αγάπης και του μίσους. Είναι συναισθήματα που δεν υπολογίζουν τίποτα και φέρνουν τον άνθρωπο προ εκπλήξεως για όσα μπορεί να κάνει εν βρασμώ. Είναι συναισθήματα για όσους λέγονται άνθρωποι.
Γιατί οι έξυπνοι άνθρωποι έλκονται από τη γοητεία του αλκοόλ και της νύχτας
Το London School of Economics τελεσιδίκησε! Οι πολύ έξυπνοι άνθρωποι είναι τύποι νυχτερινοί, πίνουν πολύ αλκοόλ και άλλες ουσίες και προσθέτως, όταν έχουν να κάνουν με βασικές λειτουργίες της ανθρώπινης ζωής, όπως για παράδειγμα ο γάμος ή τα παιδιά, δεν τα πάνε και τόσο καλά...
Τσαρούχης : «Οι Έλληνες ξέρουν να ανακαλύπτουν το ωραίο και να το γκρεμίζουν».
- Η Ελλάδα είναι ωραία ως σκηνικό, αλλά όχι ως παράσταση.
- Η Ελλάδα δεν είναι ούτε ανατολή, ούτε δύση, γι’ αυτό είναι υπό διωγμό.
- Στην Ελλάδα υπάρχει βρωμιά και ακαταστασία που δεν υπάρχει στο εξωτερικό κι αυτό αρέσει στους ξένους.
«Ποτέ δεν πρόκειται να το ξεπεράσω αυτό…»
Όταν βιώνουμε μια δυσάρεστη ή αρκετά πονετική κατάσταση πιστεύουμε πως ποτέ δεν πρόκειται να νιώσουμε καλά, ποτέ δεν πρόκειται να ξαναχαμογελάσουμε, να ηρεμήσουμε, να χαρούμε και να κάνουμε όνειρα...
Ανατρέχοντας στο παρελθόν μπορούμε να σκεφτούμε κάποιες καταστάσεις, όπως έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη μας, που θα θέλαμε να διαγράψουμε για πάντα και να απαλλαγούμε από αυτές...