Στο μυαλό του σκύλου: Τι πραγματικά νοιώθει για εμάς;
Λατρεύουμε τα μαλλιαρά παιδιά μας. Και το ξέρουμε πως μας λατρεύουν και αυτά. Η αγάπη και η μοναδική αφοσίωση του σκύλου στον άνθρωπό του έρχεται όμως τώρα να αποδειχθεί και επιστημονικά μέσω νευροαπεικόνισης. Ναι, οι επιστήμονες μελετούν τον εγκέφαλο των τετράποδων. Και ο μαγνητικός τομογράφος έρχεται να επιβεβαιώσει πως οι σκύλοι μας αγαπάνε, μας χρειάζονται, μας συναισθάνονται, είμαστε η οικογένειά τους...
Φοιτητικό κίνημα και άλλα χαριτωμένα
Πολύ καλά έκανε ο εξεγερμένος νέος και άδειασε τη σακούλα με τα σκουπίδια στο γραφείο του πρύτανη. Όταν κάποιος δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να επικροτούμε την πράξη του. Όσοι έχουνε σπουδάσει σε ελληνικό πανεπιστήμιο και δεν διάλεξαν να γίνουν μέλη μιας παράταξης από τις πολλές ξέρουν πολύ καλά πως δουλεύει το σύστημα.
Σχετίζομαι από αδυναμία, ή από περίσσεια επάρκεια αγάπης;...
Μου έλεγε το ζευγάρι για τις θυσίες που έκανε προκειμένου να σώσει το «όνειρο» του γάμου του, να διαφυλάξει την σχέση του από το ενδεχόμενο της διάλυσης.
Πασκάλ Μπρυκνέρ: «Στην επόμενη ζωή θέλω να επιστρέψω ως γυναίκα»
O γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας μιλάει για τον μιμητισμό του έρωτα και την ουτοπία της αέναης σεξουαλικότητας. Οταν ήμασταν φοιτητές, τα «Μαύρα φεγγάρια του έρωτα» ήταν η ερωτική μας βίβλος. Αντί για τις πενήντα αποχρώσεις του γκρι, είχαμε τις πενήντα αποχρώσεις της σημειολογίας.
Τα επτά "εγχειρίδια" ευτυχίας τριών Ελλήνων φιλοσόφων
Κάθε λογικός άνθρωπος, θα μας συμβούλευε πως για να φτάσουμε στον επιθυμητό προορισμό- εφόσον δεν είμαστε βέβαιοι για τη διαδρομή- θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε, πυξίδα ή...ένα GPS ή έστω τις αναλυτικές οδηγίες κάποιου γνώστη. Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουμε να περιφερόμαστε άσκοπα και επί μακρόν, με αμφίβολο αποτέλεσμα.
«Έρωτας είναι η τέχνη του να φεύγεις» - Δημήτρης Λιαντίνης
«Όταν το θηλυκό είναι θηλυκό, την ευθύνη για να γίνει και να μείνει ως το τέλος σωστή η ερωτική σμίξη την έχει ο άντρας.
Πάντα όταν φεύγει η γυναίκα, θα φταίει ο άντρας. Να το γράψετε να μείνει στον αστικό κώδικα.»
«Ενώ εσύ μου φώναζες…»
Πολλές φορές σαν γονείς, ξεχνάμε ότι έχουμε απέναντί μας ένα παιδί που το μόνο που θέλει είναι αγάπη από εμάς.
Ερωτευμένοι μια ζωή με τον ίδιο άνθρωπο;
-Μα πώς; Ο έρωτας είναι ενθουσιασμός, αγωνία, ζωή. Έχεις τον άλλον στη σκέψη σου, λειτουργείς μέσα από αυτόν, λαχταράς να γνωρίσεις τα μυστικά του, τον κόσμο του...αγωνιάς για να τον κερδίσεις, να τον κατακτήσεις. Ο "ίδιος" είναι ήδη κεκτημένος και πλέον αδιάφορος! Πολύ δεδομένος, χωρίς άλλες υποσχέσεις.
Εμπιστοσύνη: Κερδίζεται ή χαρίζεται;
Πόσο στερεότυπη είναι η φράση "κερδίζω την εμπιστοσύνη"! Σε σημείο που ίσως η λέξη "κερδίζω" γίνεται αυτονόητος συνειρμός δίπλα στη λέξη "εμπιστοσύνη" . Κι όμως για τις σχέσεις μας είναι πολύ πιο βοηθητικό όταν η εμπιστοσύνη χαρίζεται αντί να κερδίζεται.
Antoine de Saint-Exupéry - ''Γη των Ανθρώπων''
...Εδώ και μερικά χρόνια, σε ένα μακρύ ταξίδι με το τραίνο, θέλησα να επισκεφτώ την μετακινούμενη πατρίδα, όπου είχα κλειστεί για τρεις μέρες, αιχμάλωτος για τρεις μέρες αυτού του θορύβου σαν από χαλίκια που τα κυλά η θάλασσα, και σηκώθηκα. Διέσχισα, κατά τη μία το πρωί το τραίνο από τη μια άκρη ως την άλλη. Τα βακόν-λι ήταν άδεια. Τα βαγόνια της πρώτης θέσεως ήταν άδεια.
Μισέλ Φουκώ, «Η ιστορία της σεξουαλικότητας»
«Ανάμεσα στην εξουσία και στο σεξ δεν καθιερώνεται ποτέ σχέση, παρά μονάχα με τρόπο αρνητικό: απόρριψη, αποκλεισμός, άρνηση, φραγμός ή ακόμα απόκρυψη ή προσωπείο. Η εξουσία δεν έχει τη «δύναμη» να κάνει τίποτε στο σεξ και στις ηδονές, εκτός από το να του λέει όχι. Αν φτιάχνει κάτι, είναι απουσίες και κενά. Εξαφανίζει στοιχεία, εισάγει ασυνέχειες, χωρίζει ότι είναι ενωμένο, χαράζει σύνορα.
Φρίντριχ Νίτσε – Η Θεωρία του σκοπού της ζωής (Απόσπασμα)
Κάθε άνθρωπος με το να κάνει το καλό η το κακό, εξασκεί τη δύναμη του σε άλλους... και δεν ζητά τίποτε περισσότερο. Κάνοντας το κακό, εξασκείς τη δύναμη σου σ' όλους εκείνους που είσαι αναγκασμένος να τους κάνεις να την νοιώσουν, να την αισθανθούν, γιατί το κακό, ο πόνος δηλαδή, για τον σκοπό αυτό, είναι ένα μέσο περισσότερο αισθητό από την ηδονή.