Το ''Πέρασα κι αυτό'', ''Θα περάσει'', ''Περαστικά''. Τα ευχόμαστε, μας το εύχονται, το αν θα πραγματοποιηθούν και κυρίως πότε, άλλο θέμα, εκείνο, περί ψευδαισθήσεων.

Ως πένθος θα μπορούσαμε να ορίσουμε την φυσική διαδικασία και κατάσταση που έπεται του θανάτου ενός αγαπημένου προσώπου ή μίας σημαντικής για εμάς απώλειας, η οποία περιλαμβάνει όλες τις συναισθηματικές και σωματικές αντιδράσεις και συνέπειες που βιώνουμε, εξαιτίας αυτής της απώλειας.

Πρέπει νά ῾σαι πάντα μεθυσμένος.

Ἐκεῖ εἶναι ὅλη ἡ ἱστορία: εἶναι τὸ μοναδικὸ πρόβλημα.

Γιὰ νὰ μὴ νιώθετε τὸ φριχτὸ φορτίο τοῦ Χρόνου ποὺ σπάζει τοὺς ὤμους σας καὶ σᾶς γέρνει στὴ γῆ, πρέπει νὰ μεθᾶτε ἀδιάκοπα.

Σάββατο πρωί με Καρλ Φίλιπ Εμανουέλ Μπαχ στο Β&Ο. Οι Ισραηλίτες στην έρημο. Μουσική εργασίας, λέει. Γράφω και ονειρεύομαι μια όαση. Στο Τελ Αράντ. Στο Ατβάντ με τους κέδρους.

Συγκεκριμένα, η ατονία του πνεύματος συνδέεται σταθερά με την ατονία της αισθαντικότητας και της διεγερσιμότητας, ένα ποιόν που καθιστά κάποιον λιγότερο δεκτικό για πόνους και θλίψεις κάθε είδους κι έντασης.

Έρωτας... αυτός ο μικρός θεός που έχει γεννηθεί για μεγάλα πράγματα. Μαζί του σέρνει πλήθος συναισθημάτων, ευτυχία, θλίψη, ενθουσιασμό, θυμό, απογοήτευση. «Όταν συναντιούνται κι ερωτεύονται δυο άνθρωποι, υπάρχει μια ξαφνική εισροή μαγείας», γράφει ο Αμερικανός συγγραφέας Tom Robbins.

Κάθε στιγμή, συνειδητά ή ασυνείδητα, για θέματα μικρά (τι θα βάλω σήμερα) ή θέματα μεγάλα (πώς θα ζήσω), καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις.

Για τον πονοκέφαλο μετά από γερές οινοποσίες μπορούμε να κατηγορήσουμε την υψηλή μας ευφυΐα... Τουλάχιστον αυτό υπαινίσσονται έρευνες που λένε ούτε λίγο ούτε πολύ πως οι πιο έξυπνοι άνθρωποι πίνουν περισσότερο αλκοόλ. Σύμφωνα με το Savanna-IQ Interaction Hypothesis και τον εξελικτικό ψυχολόγο Satoshi Kanazawa, οι συχνοί χρήστες του αλκοόλ προσαρμόζονται εξελικτικά.

Αν οδηγείς ποδήλατο, σίγουρα έχεις εκνευριστεί ακούγοντας ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω κλισέ. Αν όχι, πιθανότατα έχεις βοηθήσει στη διάδοσή τους. «Το ποδήλατο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας» – κι αυτό κλισέ είναι πλέον, αλλά τουλάχιστον είναι αλήθεια. Οι ποδηλάτες στους ελληνικούς δρόμους αυξάνονται μέρα με τη μέρα, όμως η κοινωνία δυσκολεύεται να προσαρμοστεί.

Κάθε φορά που ακούτε μια κριτική, μαθαίνετε περισσότερα για το χαρακτήρα του κρίνοντος παρά για το ποιόν του κρινόμενου. Οι αρνητικές κρίσεις συσχετίζονται σχεδόν νομοτελειακά με τη νευρωσική προσωπικότητα αυτού που τις εκφέρει.

Ένας απέριττος πέτρινος τάφος με ένα ξύλινο σταυρό και μια επιγραφή είναι ότι υπάρχει πάνω στον Προμαχώνα Μαρτινένγκο. Στη επιγραφή γράφει: « Δεν φοβάμαι τίποτα. Δεν ελπίζω τίποτα. Είμαι λέφτερος » Από τότε έχουν περάσει 56 χρόνια ...σαν σήμερα.

Με την έξαρση του διαδικτύου αλλά και της μοναξιάς, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν έναν ή μία σύντροφο μέσω internet. Ας δούμε τι λένε οι αριθμοί για τη χώρα μας.