Πρόσφατα συνειδητοποίησα σε έντονο βαθμό, ένα είδος αγάπης, την οποία και αυθόρμητα ονόμασα «επιθετική αγάπη». Τι στοιχεία την καθορίζουν;

Ο άλλος θέλει το καλό σου, την ευτυχία σου, την ευημερία σου, την ευδαιμονία σου, και σου υποδεικνύει τον δικό του τρόπο για να σου συμβεί.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο θυμωμένη γιατί το παιδί σου το χτύπησε ένα άλλο παιδί. Αραδιάζεις μία λίστα κατηγοριών για τον «δράστη». «Αυτά τα κάνει και στην παιδική χαρά» μου λες και απαιτείς να τον τιμωρήσω.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο απογοητευμένη και μου λες πως θέλεις να αλλάξω θρανίο στο παιδί σου γιατί ο διπλανός του είναι «αργός» κι ο γιος σου χάνει πολύτιμο χρόνο από την μάθηση με το να του εξηγεί ξανά τις ασκήσεις.

Από πού πήρε το όνομά της η Ναρκισσιστική Διαταραχή

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Νάρκισσος ήταν ένας νεαρός, γιος της νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισού, ο οποίος ήταν τόσο όμορφος ώστε όλες οι νύμφες τον ήθελαν για σύντροφό τους.

Ο ίδιος όμως ήταν τόσο υπερόπτης που τις απέρριπτε όλες μία προς μία. Λέγεται δε πως μεταξύ άλλων απέρριψε και την νύμφη Ηχώ η οποία, απελπισμένη καθώς ήταν με τον έρωτά της, τον καλούσε συνεχώς έως ότου η φωνή της έσβησε και ακούγονταν πλέον μόνο οι τελευταίες συλλαβές του ονόματός του.

Μεγάλωσα πια. Δε χάνω χρόνο δίνοντας εκατοντάδες δεύτερες ευκαιρίες σε ανθρώπους. Ξέρω πλέον καλά πως όποιος αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία, σπάνια θα τη χρειαστεί.

Μεγάλωσα και δεν έχω υπομονή να μαντεύω όσα δε μου λες. Βαρέθηκα να μαντεύω. Θέλω να τα ακούσω και θέλω να τα δω.

Μεγάλωσα και θέλω δίπλα μου μόνο ανθρώπους αληθινούς. Ανθρώπους που λένε αυτό που σκέφτονται και που σκέφτονται στ’ αλήθεια αυτό που λένε. Θέλω δίπλα μου μόνο ανθρώπους καθαρούς και διάφανους.

To 1945, τρεις εβδομάδες μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο και δίχως την στήριξη του πατέρα του παιδιού της, η 17χρονη τότε Μάγια Αγγέλου (η οποία είχε ήδη πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και βιασμού σε ηλικία μόλις 9 ετών από τον τότε σύντροφο της χωρισμένης μητέρας της) φέρνει στον κόσμο τον έναν και μοναδικό της γιο.

Είχε την τύχη, σε χρόνια δύσκολα για τις έφηβες ανύπαντρες μητέρες, να έχει τη σταθερή στήριξη της μητέρας της από την πρώτη κιόλας στιγμή της ανακοίνωσης της εγκυμοσύνης της.

Πολλά από τα άτομα με τα οποία έχω δουλέψει ως ψυχοθεραπεύτρια συμβαίνει να τα απασχολεί το ζήτημα της απόρριψης, ή καλύτερα η έννοια της αποδοχής.

Ανησυχούν μήπως απορριφθούν από τον σύντροφό, τους φίλους, τους γονείς, το αφεντικό τους κτλ...

Αυτός ο φόβος τους καταβάλλει τόσο έντονα που οι ενέργειές τους γίνονται με κριτήριο την εξασφάλιση της αποδοχής των προαναφερθέντων.

«Μια ζωή γεμάτη λάθη δεν είναι μόνο πιο σεβαστή, αλλά και με περισσότερο νόημα από τη ζωή κάποιου που δεν κάνει τίποτα», είχε πει ο George Bernard Shaw.

Και μπορεί η φράση «μαθαίνουμε από τα λάθη μας» να σας ακούγεται σαν θεωρητικό κλισέ, αλλάτο έχει επιβεβαιώσει και η επιστήμη: Σε αυτή τη μελέτη, νευροεπιστήμονες διαπίστωσαν πως ο εγκέφαλός μας σπεύδει να μας ειδοποιήσει σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο όταν αντιλαμβάνεται προς οδεύουμε προς ένα λάθος, ώστε να μην το επαναλάβουμε.

Μια φορά κι έναν καιρό ένα παραμύθι άρχισε να γράφεται με τους πρωταγωνιστές του να περνούν χιλιάδες δοκιμασίες.

Και ενώ φαινόταν ότι η καημένη Κοκκινοσκουφίτσα δεν θα φτάσει ποτέ στη γιαγιά της γιατί προοριζόταν να γίνει το απολαυστικό μεζεδάκι στις ορέξεις του λύκου, κάτι αναπάντεχο συνέβη και να που έφτασε στον προορισμό της σώα και αβλαβής.

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μετς.

[...]

- Καταλαβαίνει κανείς ότι δεν έχετε σε ιδιαίτερη εκτίμηση όσους μας κυβερνούν...

Μα, διάολε, δείτε την πολιτική εκπροσώπηση αυτής της κοινωνίας και θα καταλάβετε: υπάρχει και δρα χωρίς στοιχειώδη ευαισθησία, χωρίς στοιχειώδη ευθιξία. 'Η νομίζετε πως όλα τα σκάνδαλα που μαθαίνουμε κάθε μέρα έγιναν ερήμην του ελληνικού λαού;

Όχι κυρία μου, όχι. Δεν μου φαίνονται χαριτωμένα τα παιδιά σου.

Σε σένα το λέω, μη κοιτάζεις αλλού. Σε σένα, που τα αφήνεις ελεύθερα να αλωνίζουν ανάμεσα στα τραπέζια της ταβέρνας και να σκούζουν μέσα στα αυτιά τα δικά μου και των άλλων θαμώνων.

Σε σένα, κύριέ μου, που τα ακολουθείς κιόλας βήμα βήμα όσο χαλάνε τον κόσμο από τις φωνές, καμαρωτός σαν γύφτικο σκεπάρνι, διότι «παιδιά είναι, δεν μπορείς να τα περιορίσεις».

Τα τελευταία τείνουμε να χρησιμοποιούμε τον όρο «τοξικοί άνθρωποι» όλο και περισσότερο, για να περιγράψουμε τους ανθρώπους που μας περιτριγυρίζουν και μας επιβαρύνει ψυχολογικά η παρουσία τους.

Οι τοξικοί άνθρωποι, είναι αυτές οι παρουσίες που δεν μας κάνουν καλό που βρίσκονται στην ζωή μας. Είναι οι άνθρωποι που λανθασμένα επιλέξαμε να συναναστρεφόμαστε και καθιστούν εντελώς ανθυγιεινό το κοινωνικό μας περιβάλλον.