Το πρώτο ΣΟΚ μετά την γέννα ήρθε όταν βγήκα με το μωρό 37 ημερών στο μάρσιπο για περπάτημα.

Την στιγμή που κλείδωνα την αυλόπορτα με πλησίασε μία γειτόνισσα και αφού περιεργάστηκε την κόρη μου μου είπε: «Πού το πας το παιδί; Δεν πρέπει να βγαίνει ακόμα έξω».

Πριν προλάβω να απαντήσω συνέχισε ακάθεκτη: «Κράτα τη τώρα που είναι δικιά σου. Μετά θα περπατάει και θα ΣΟΥ φύγει».

«Όσο οι γυναίκες και οι άνδρες διαθέτουν τα αισθήματα που διαθέτουν -και μια αλλαγή στο οικονομικό και πολιτικό καθεστώς της κοινωνίας δεν μάς φαίνεται αρκετή για να τα μεταβάλει οριστικά- ο έρωτας, την ίδια στιγμή που θα προσφέρει μεγάλη χαρά, θα προξενεί και μεγάλο πόνο.

Με την κατάργηση όλων των αιτίων που θα μπορούσαν να καταργηθούν, ο πόνος αυτός θα μπορούσε να μειωθεί ή να απαλυνθεί, η πλήρης εξαφάνιση του όμως είναι αδύνατη.

- Καλημέρα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Καλημέρα, είπε ο κλειδούχος του σιδηροδρομικού σταθμού.

- Τι κάνεις εδώ; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.

Από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο και από το πανεπιστήμιο μέχρι την εργασιακή καταξίωση, ζούμε συνεχώς με ένα μέλλον που δεν φτάνουμε ποτέ. Διότι όταν το φτάσουμε, πάλι θα κοιτάμε μπροστά.

«Και μια μέρα ξυπνάς και νιώθεις λίγο εξαπατημένος...».

[...] Αδύνατον τελικά να καταλάβουμε με ποιούς τρόπους λειτουργεί η ψυχοθεραπεία.

Εμείς οι θεραπευτές αγωνιζόμαστε με τόσο ζήλο να είμαστε σωστοί στη δουλειά μας και η φιλοδοξία μας είναι να γίνουμε καλοκουρδισμένοι εμπειριστές, που θα μπορούν να προσφέρουν στους θεραπευόμενους ακριβείς τρόπους για να επιδιορθώσουν τα σπασμένα μέρη των δεσμών τους, ή της ακόλουθίας του DNA τους.

...και δεν σε βρίσκει. Κρύβεσαι ή μήπως άλλαξες διεύθυνση και παρέλειψες να το δηλώσεις;

Με βεβαιότητα σου το αναφέρω, ότι ποτέ δεν γνωρίζεις εξαρχής για ποιο λόγο βρίσκεσαι στη ζωή και τι σου επιφυλάσσει ο χρόνος.

Τι θα άφηνες αλήθεια πίσω σου αν γνώριζες ότι σήμερα διανύεις την τελευταία σου ημέρα; Ποια θα ήθελες να είναι η κληρονομιά σου;

Α, υπέροχες νύχτες του Ιουλίου με τα μαντολίνα των τζιτζικιών

και των γρύλων – έλεγε, –

το φωταγωγημένο βαποράκι της κωλοφωτιάς

αγκυροβολημένο στο παλιό τζάκι της καλύβας,

Μερικές φορές αναλογίζομαι την ποιότητα της ζωής μας. Πόσο ευχαριστημένοι είμαστε από όσα έχουμε ζήσει;

Αν κάποιος μας έλεγε σήμερα ότι είναι η τελευταία μας μέρα πόσο γεμάτη θα την βαθμολογούσαμε με μια κλίμακα από το 0 έως το 10; (όπου 0 σημαίνει εντελώς άδεια και 10 σημαίνει πολύ γεμάτη).

"Δεν συνέβη καμία μεταβολή στη ζωή μου. Δεν ξέρω πού να αποδώσω αυτή τη διάθεση που αισθά­νομαι απόψε να δω τις σκέψεις μου αραδιασμένες επάνω στο χαρτί. Δεν αισθάνομαι καμία κλίση στην φιλολογία, ούτε είμαι ερωτευμένος. Ο έρως; Κάποιος είπε πως είναι μία εφεύρεσις που ο καθένας τη νομίζει δική του. Εγώ δεν είμαι εφευρέτης. Είμαι αρχιτέκ­των, ένα μυαλό θετικό.''

Ποιος και πώς ασκεί την εξουσία σ' ένα ζευγάρι; Έχουν γίνει δεκάδες έρευνες από κοινωνικούς επιστήμονες σχετικά με αυτό το θέμα. Οι Γκρέυ-Λιτλ και Μπαρκς έχουν ταξινομήσει τους γάμους σε τρια διαφορετικά πρότυπα: ισότιμοι, ανδροκεντρικοί και γυναικοκεντρικοί γάμοι.

Τι είναι η αυτοεκτίμηση;

«Έχω αυτοεκτίμηση» σημαίνει «δίνω αξία στον εαυτό μου και τον μεταχειρίζομαι με αγάπη, αξιοπρέπεια και ειλικρίνεια».

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση συνδέεται με συναισθήματα συχνής και έντονης αμφισβήτησης του εαυτού και μη εμπιστοσύνης στην ικανότητά του να ανταπεξέλθει σε μία πρόκληση.

Υπάρχουν στιγμές σε ένα ζευγάρι, όπου ένα απλό, τυχαίο γεγονός μπορεί να πυροδοτήσει τόση ένταση ώστε να δηλητηριάσει την ατμόσφαιρα του σπιτιού.

Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:

– Καλά, δε μπορούσες να μαζέψεις λίγο το σπίτι; Δε βλέπεις ότι γίνεται χαμός; (λέει αγανακτισμένη η σύζυγος)