Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

Πόσες φορές νιώθεις συναισθηματικά αποστραγγισμένος/η; Πόσες φορές βάζεις τον εαυτό σου τελευταίο εξυπηρετώντας τις ανάγκες των άλλων;

Νιώθεις υποχρεωμένος να κάνεις πράγματα που δεν θέλεις ή που μπορεί και να σε βλάπτουν, γιατί δεν θέλεις να συγκρουστείς και να «χαλάσεις» τη σχέση σου;

Νιώθεις ενοχές, όταν λες όχι; Πόσο συχνά προσπαθείς να ευχαριστήσεις τους άλλους, με συνέπεια να κάνεις κακό στον εαυτό σου;

Ο μύθος του Τέλειου συντρόφου αφορά σε επίμονες, ανεπιθύμητες και ενοχλητικές σκέψεις για την ποιότητα, δύναμη και την «αληθινή φύση» της αγάπης που έχει κάποιος/α για τον/τη σύντροφο του.

Οι εμμονές αυτές αφορούν μια υπερβολική ενασχόληση για το αν ο άντρας/γυναίκα έχει βρει τον/την κατάλληλο σύντροφο, την συνολική έλξη την οποία νιώθει, την επάρκεια της σεξουαλικής επιθυμίας η ακόμα και την μακροχρόνια συμβατότητα με τον άλλον και πολλές φορές εμφανίζονται σε κατά τα άλλα υγιείς σχέσεις.

«Ο έρωτας είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο, η αγάπη έχει πολλές μορφές. Ο έρωτας είναι σαφέστερος και ειλικρινέστερος από την αγάπη.

Η αγάπη είναι μια λέξη η οποία προσφέρεται για πάρα πολλές χρήσεις. Αγάπη μητρική, συζυγική, αγάπη προς τον ανήμπορο ή προς αυτό που ονειρευόμαστε.

Η αγάπη έχει πάντα τις εξηγήσεις της. Ο έρωτας δεν τις έχει.

Άνθρωποι που έρχονται και φεύγουν σαν αέρας, που είναι και δεν είναι εδώ, που θέλουν να είναι παντού και στην πραγματικότητα πουθενά, αλλά που το πιο σημαντικό που θέλουν είναι να φαίνονται παντού.

Άνθρωποι που πείθουν τον εαυτό τους ότι είναι καλά μέσα σε μη πραγματικές σχέσεις.

Ήταν κάποτε ένα παιχνίδι υπομονής, ένα ευτελές, απλό παιχνίδι, όχι μεγαλύτερο από ένα ρολόι τσέπης και χωρίς την παραμικρή ιδιαιτερότητα.

Στην καφεκόκκινη, ξύλινη επιφάνεια, ήταν χαραγμένα κάποια γαλάζια διακλαδιζόμενα μονοπάτια που κατέληγαν σε μια μικρή κοιλότητα.

Γέρνοντας και κουνώντας το παιχνίδι έπρεπε κανείς να κάνει τον επίσης γαλάζιο βόλο να μπει σε κάποιο από τα μονοπάτια και στη συνέχια να καταλήξει στην κοιλότητα.

Μπροστά στο νόμο στέκει ένας θυρωρός, σ’ αυτό το θυρωρό έρχεται ένας χωρικός και ζητά να μπει μέσα.

Μα ο θυρωρός λέει πως δεν μπορεί να τον αφήσει τώρα να μπει.

Ο άνθρωπος συλλογιέται και ύστερα ρωτά μήπως θα μπορούσε να μπει αργότερα.

Κατοίκησα μια χώρα που ‘βγαινε από την άλλη, την πραγματική, όπως τ’ όνειρο από τα γεγονότα της ζωής μου.

Την είπα κι αυτήν Ελλάδα και τη χάραξα πάνω στο χαρτί να τηνε βλέπω.

Τόσο λίγη έμοιαζε· τόσο άπιαστη.

Νιώθουμε οικεία με τους ανθρώπους εκείνους που:

-Μας αποδέχονται για αυτό που είμαστε, χωρίς να κρίνουν τον εαυτό μας για τα στοιχεία που δεν τους αρέσουν σε μας.

Αυτό που τους δυσαρεστεί στη συμπεριφορά μας, δεν το αποκρύπτουν αλλά το συζητούν μαζί μας, και εμείς το αλλάζουμε, αν θέλουμε και μπορούμε, γιατί νιώθουμε το ενδιαφέρον τους για μας.

Είμαστε βέβαιοι, δηλαδή, πως εκείνο που τους ενδιαφέρει δεν είναι η καλή τους εικόνα, στην οποία αν προσαρμοστούμε, θα γίνει πιο ακτινοβόλα, αλλά η έγνοια τους για μας.

Επί 74 ολόκληρα χρόνια παρατηρούσαν οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ την καθημερινότητα 724 ατόμων, προκειμένου να ανακαλύψουν τη «συνταγή» της ευτυχίας -και όχι, δεν περιλαμβάνει ούτε το χρήμα, ούτε τη δόξα.

Η έρευνα με τίτλο Study of Adult Development είναι από τις μεγαλύτερες και εκτενέστερες που έγιναν, προκειμένου να ανακαλυφθεί το πώς μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα, περισσότερο. Το συμπέρασμά τους ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2015: η καλή ποιότητα των σχέσεων ισοδυναμεί με υγεία και ευτυχία.

«Πώς μπορεί κανείς να συνεχίσει την παράδοση, χωρίς να μείνει έξω από την εποχή του;».

Ακολουθώντας αυτό το ερώτημα, ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης, προσπάθησε να εκφράσει με τα έργα του το θαύμα της ζωής, ισορροπώντας τις παραδόσεις και τις κλασικές καλλιτεχνικές αξίες, χωρίς να αφήνει απέξω τη διαρκώς μεταλλασσόμενη πραγματικότητα του κόσμου.

Οι επιστημονικές έρευνες λένε ότι περίπου το 40-50% της ευτυχίας μας εξαρτάται από τα γονίδια μας. Σας φαίνεται λίγο; Ή καταθλιπτικό; Λοιπόν, το υπόλοιπο, 60-50%, ανάλογα με ποιο ποσοστό πήρατε, το καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι, με τις σκέψεις, τις επιλογές και τις πράξεις μας!

Η δύναμη της ευτυχίας βρίσκεται στο μυαλό μας! Τόσο απλά!