Παθητικότητα, επιθετικότητα ή διεκδικητικότητα;

Η διεκδικητικότητα είναι μια απαραίτητη δεξιότητα που διατηρεί τις ισορροπίες στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Πολλοί άνθρωποι συγχέουν την διεκδικητικότητα με την επιθετικότητα, την δυναμικότητα, την απαιτητικότητα. Η διεκδίκηση όμως είναι στην ουσία η χρυσή τομή ανάμεσα στην παθητικότητα και την επιθετικότητα.

Βρίσκομαι σε εστιατόριο, παραθαλάσσιο, με το κύμα να μου γαργαλάει τα πόδια, τα παιδιά να παίζουν με τα χαλίκια, και απολαμβάνω μια μέρα στον ήλιο, προσπαθώντας να αποσυμπιεστώ από τα δεινά μιας δύσκολης εβδομάδας.

Στο διπλανό τραπέζι κάθεται μια οικογένεια σαν όλες τις άλλες. Η μητέρα, ο πατέρας και ένα οκτάχρονο αγόρι, όπως το μέτρησα με την πρώτη ματιά.

Ο μικρός έχει πάρει το κινητό του και χαζεύει σκορπώντας στον άερα ένα τεράστιο «βαριέμαι».

Δύο βασικά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψη σας:

Αγάπη δεν σημαίνει να επιτρέπουμε τα πάντα στο παιδί και να υπομένουμε παθητικά τις απαράδεκτες συμπεριφορές του.

Αγάπη σημαίνει να ενεργούμε δυναμικά (όχι επιθετικά) ώστε να το βοηθήσουμε να βελτιώσει τη συμπεριφορά του, να αυτονομηθεί και να ωριμάσει.

Ο χρόνος στις μέρες μας είναι ένα πολύτιμο αγαθό καθώς όλα γίνονται βιαστικά.

Τρέχουμε το πρωί να πάμε στην δουλειά μας, βιαζόμαστε να σχολάσουμε να πάμε στο γυμναστήριο, τρέχουμε να κάνουμε μπάνιο, να μαζέψουμε το σπίτι, να μαγειρέψουμε και στους ίδιους ρυθμούς να πάμε για ποτό και να διασκεδάσουμε με τους φίλους μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ερωτικές σχέσεις.

"Ο έρωτας δεν κρατάει για πολύ", "Είμαστε τόσα χρόνια μαζί, τι περιμένεις; Να είμαστε ακόμα ξετρελαμένοι ο ένας με τον άλλον;"

Σίγουρα έχετε ακούσει ή και ψιθυρίσει παρόμοιες φράσεις για φιλικά σας ζευγάρια όταν μαθαίνετε πως δεν πάει καλά η σχέση τους ή ακόμα και για εσάς τους ίδιους.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που όταν δούμε ένα ζευγάρι πιο μεγάλων ανθρώπων σε ηλικία να κρατιέται χέρι χέρι, μας εκπλήσσει.

Ν’ αγαπάς,

σημαίνει να σπαρταράς

στα σεντόνια,

τα ξεσκισμένα απ’ την αϋπνία...

Ζώντας σε μια πόλη, κοιμάσαι και ξυπνάς παρέα με 10 ενοίκους στην πολυκατοικία, στριμώχνεσαι στο μετρό και κολλάς στην κίνηση, πας στη δουλειά, στο πανεπιστήμιο, σε επαγγελματικά meeting και καθημερινά συγχρωτίζεσαι με μια ντουζίνα ατόμων χάρη στην απελευθέρωση της επικοινωνίας και τη βελτιωμένη τεχνολογία (βλέπε facebook, twitter, skype κ.α.).

Κάνοντας όμως μια βόλτα από τα chat και τα forum στο internet, κατακλύζεσαι από ολοένα και περισσότερα απεγνωσμένα μηνύματα ανώνυμων χρηστών που πιστεύουν ότι κανείς δεν τους καταλαβαίνει και νιώθουν εντελώς μόνοι.

Μοναξιά. Έρχεται σιγά σιγά, και κάποια ωραία μέρα εκεί που νιώθεις ότι οπουδήποτε είσαι ασφαλής: σε σπίτια με πολυκοσμία, σε πολυσύχναστους δρόμους, σε πολύβουα μαγαζιά.

Λίγο λίγο σε διαπερνά, πρώτα από τα πόδια σου που νιώθεις να τρεκλίζουν, μετά ανεβαίνει και σου σφίγγει το στομάχι, αρχίζει να κυλάει στις φλέβες σου φτάνοντας μέχρι τα χέρια και το λαιμό σου, μέχρι να καταλήξει στα μάτια σου, έτοιμη να ξεχυθεί σε μορφή ζεστού, αλμυρού υγρού που τρέχει μέχρι το στόμα και τη μύτη σου, με ταχύτητα που σε παραλύει.

Η ευκολία να κρίνουμε και να αναγνωρίζουμε λάθη, ελαττώματα και «χαλασμένες πτυχές» στους άλλους είναι ίσως η πιο τρανταχτή ένδειξη της αδυναμίας μας να τα αποτινάξουμε εμείς οι ίδιοι από μέσα μας.

Το να κριτικάρουμε και να βάζουμε στον τοίχο ανθρώπους, συμπεριφορές και γεγονότα που κατά τα λεγόμενά μας μας ενοχλούν, είναι μια κάθαρση που επιτελείται εκ του ασφαλούς, αφού ουσιαστικά κάνουμε καθρέπτισμα των σφαλμάτων ή των χαρακτηριστικών που έχουμε και εμείς οι ίδιοι, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

Πόσο καλά γνωρίζετε τον βαθύτερο εαυτό σας; Φυσικά ξέρετε τι σας αρέσει και τι όχι, τι συμβαίνει όμως με τις πιο πολύπλοκες πτυχές του εαυτού σας; Η γνωριμία με τον εαυτό σας αποτελεί μία από τις πιο συναρπαστικές διαδικασίες καθώς και τη μόνη πραγματική πορεία για μια ζωή γεμάτη πληρότητα.

Είναι γενικότερη διαπίστωση ότι η καθημερινή επικοινωνία μας δεν είναι πάντα η καλύτερη, πράγμα το οποίο δημιουργεί προβλήματα στις μεταξύ μας σχέσεις.

Συχνές είναι οι εντάσεις και οι συγκρούσεις, στις οποίες άλλοτε μπορεί να υπάρχουν βαθύτερα και πραγματικά αίτια, για παράδειγμα αντικρουόμενων συμφερόντων, άλλοτε όμως οι συγκρούσεις αυτές είναι αποτέλεσμα ασυνεννοησίας και λογικών σφαλμάτων που γίνονται ασυναίσθητα.

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου.

Πήγαινε σπίτι σου, ακόμα και αν δεν σε περιμένει κανείς εκεί. Φύγε από ένα φανταχτερό πάρτι, χωρίς να πιεις ένα τελευταίο ποτό.

Αφήστε πίσω τις σχέσεις που δεν χρειάζεστε, απαλλαγείτε από κακές συνήθειες, από την κατάθλιψη, από τους λάθος ανθρώπους, από ανθρώπους που δεν αγαπάτε πια.